Bijna weer kerst

We zijn al weer ruim 20 dagen in December en kerst loert om de hoek van de week. 2020 blijft een bizar jaar met veel downs maar ook weer ups. En het maffe is dat het ook nog eens redelijk snel is gegaan in mijn inziens, of is dat omdat ik praktisch altijd bezig was.

 

Dat bezig zijn kwam aan een abrupt einde afgelopen weken, met mijn verjaardag was ik gestopt met Ibuprofen te nemen als deze jongen wat klachten had. Dit om mij voor te bereiden op de geplande operatie een week later. Maar laat deze jongen nou op zijn verjaardag paar Barrel Age bier drinken op een gezonde afstand van wat mede werkers die langs kwamen. Het weekend was nog niet aangebroken en ja hoor deze ouwe lul van 54 jaar kon zijn linker knie niet meer gebruiken. 

Zaterdag nacht heb ik paar uurtjes rust dankzij een Narco die Lenore nog heeft. Het is half vier ‘s morgens als zij lieft vraagt; Schat wil je nu naar de ER. Met pijn in mijn gezicht vertelde ik haar dat Max Verstappen op pole staat in de laatste Formule 1 race en ik niet eerder het huis verlaat voor dat ik op zijn minst de helft van de race hebt gezien.

 

Zo gezegd zo gedaan, halverwege de race strompel ik richting de auto en zijn in een vloek en zucht ben ik binnen bij de ER ( beste time slot). De Doc die mij helpt stelt binnen minute vast dat de jicht in meneer Nijssen zijn knie is beland. Na een X-ray en een heerlijke doses van pijnstillers heb ik de hele week binnen de muren door gebracht. Ach wat moet je anders doen met een Lock Down toch.

 

Het ‘s morgens 18 December als ik wakker word en mijzelf nerveus voelt, inderdaad het is mijn vaders verjaardag maar bellen naar de hemel heeft geen zin. Hoe kan ik nu zenuwachtig worden wat jouw zoveelste operatie is aan het heikele punt, mijn kont. De ochtend gaat langzaam voorbij en check in bij Kaiser Hospital. Ik word langzamer rustiger nadat de mij al bekende verplegend personeel mij door de prep heen brengen en weet zelfs nog kaarten te scoren voor tentoonstelling van Vincent Van Gogh op mijn huwelijksdag.

 

Op weg naar richting de operatie kamer zie ik mijn vrouwelijke Doc praten met nog een bekende meneer die mij eerder had geholpen. Na een vriendelijke Elleboog begroeting word ik de operatie kamer ingerold en wordt aan de andere kant van de tunnel weer wakker.

 

Onder het genot van een fleece deken, een kop warme thee en een mooie kleine kerstboom wil ik iedereen bedanken. Inderdaad bedanken voor dit mooie maar ook vreemde jaar en laten we daar voor elkaar zijn waar het nodig is. De vaccinatie  zal voor de meeste van ons nog zeker maanden duren maar geniet van de momenten hoe raar het ook klinkt. Met de schouders er onder kunnen we volgend jaar weer een normale kerst vieren.

Fijn feestdagen en gezond 2021 gewenst.

(Sorry voor de Typo's)