Thursday, October 11, 2012

Een trage start

De toezeggingen van het beloofd werk komt nog niet echt op gang en heb dan genoeg tijd gehad om mijn Continue Education op de slofjes te doorlopen. In iedergeval goed voor de komende twee jaar dus wie doet mij wat zou ik zeggen.

De verbouwing in huize “Weltevree” loopt niet zoals het moest lopen. Eerst heeft de aannemer geen gebruik gemaakt van de situatie dat wij in Europa waren. Dus eindelijk andere halve week later YES. Nou laat dat laatste er maar vanaf want de baas was amper op zijn nodige vakantie en de twee personen waren niet vooruit te branden. Niet optijd komen, optijd weggaan en te lang rond lummelen. Het lullige ervan was dat een van de heren de zoon van de baas is.

Ik wilde graag mijn slaapkamer klaar hebben maar i.p.v. dat kreeg ik slapenloze nachten. Gelukkig wist ik waar de plaatsvervangend leidinggevende aan het werk was en dus maakte ik een stop op die bouw. Alles uitgelegd en hij zou de laatste twee dagen een oogje in het zijl houden.

Op vrijdagavond kom ik thuis en ik zie met Lenore fout naar fout met notabene gipsplaten. Ik word zo pissig dat ik de voorman op bel of hij de zaterdag even vijftien minuten tijd heeft en dat ik beide heren niet meer op de klus wil zien. Mijn advies, stop ze beide “pepers in hun reet”. Als ik twee Mexicanen bij Home Depot had opgehaald dan was de klus klaar geweest.

De zondag volgt met een bezoekje van de aannemer zelf, en ik houd het nog vrij netjes. Maar wat ik niet wist dat hij van zijn aanstaande schoonmoeder Irene (mijn NL buurvrouw) flink de wind van voren had gehad. Deze oud Amsterdamse is niet op haar mondje gevallen en heeft zelfs gezegd dat beide heren waaronder zijn zoon gewipt moesten worden.

Uiteindelijk zijn mijn oude buurjongen Chad en leidinggevende Mike vandaag begonnen aan de Fuck ups te repareren en de klus te klaren.

Mijn werk zelf gaat nog steeds langzaam, ik heb via een Home Emprovement organisatie wat werk binnen gekregen maar dat zijn de kleine klusjes. Het grappige is dat ik bij een van de klanten voor een storing kwam en daar meerdere elektra problemen kon aanpakken aangezien er nu toch was. De klant is een gepensioneerde Japaner en het klikte meteen. Na twee uur werken kreeg ik meteen de vraag of ik eventueel in het buitenland voor hem wil werken. Hij is namelijk van plan om een huis in Chili en Argentinië neer te zetten. De bedoeling is om bouwvakkers uit Japan te laten komen en electra monteur met Amerikaanse en Europese achtergrond de installaties te laten doen. En nu blijkt zlfs dat zijn vrienden daar al gezegd hebben dat zij ook nog werk voor mij hebben om alle fuckups te reparen.

Het is natuurlijk te mooi voor woorden echter we moeten het nog eerst zien of hij er over een half jaar nog zo overdenkt. Eén ding is zeker, zo’n kans krijg je nooit weer om zo simpel deze landen te bezoeken. En oja, natuurlijk gaat Lenore met mij mee. En wat denk je van Billy de hond. Mijn vraag is alleen wat moet ik nu leren, Spaans en/of Japans. Het enige woord wat zo in mijn opkomt is “Sushi”.

1 comment:

Petra L said...

Dan zou ik voor Spaans kiezen. Volgens mij ken je daar nu al meer woordjes van ;-)
Siësta bijvoorbeeld! hahaha

Mooie kans...nu maar hopen dat hij het meent en ook echt werk voor je heeft. Blijf natuurlijk trouw je blog volgen.

Groetjes uit het natte NL.