Het is maandag aan het begin van de avond als ik met Billy hier in het naast gelegen Kenneddy Grove loop te wandelen. Mijn mobiele telefoon geeft aan dat ik een smsje van een collega Consultant hebt.
"Heb jij jouw email gezien?" Nee niet echt want ik kijk niet op mijn zakelijke email als ik net andere half uur van mijn werk bent. Wat blijkt niet een maar twee vaste werknemers hebben ontslag genomen. Niet zo mooi als ze beide de verkopers van de Sales afdeling zijn.
Ik besluit echter even een oude klant in El Sobrante te bezoeken aangezien de loodgieter zijn bezorgtheid uitsprak over een elektra aansluiting onder de zink. De beste man had namelijk een optater gehad. Ik duik onder de zink met mijn meter maar wat blijkt de loodgieter had gewoon even pech en er was niets aan de hand. De klant vroeg mij wat de schade was en ik zei; "Joh laat maar zitten, ben blij dat alles goed is". Waar op ik een uitnodiging kreeg om een rondleiding bij Pixar te krijgen. Yep Vincent in augustus gaan wij even in Emeryville neuzen.
Maar ook kwam ik tijdens het gesprek er achter dat hij dankzij onze Nederlandse moeder Theresa van de zakenwereld hier in de Bay Area de baan bij het bewuste bedrijf had te danken. Juist gaat hier om de oude platenbaas / voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Baseball en Softball Bond / medeoprichter van Ex’pression College en nu International Trade Director bij het Netherlands Business Support Office.
Een hele bek vol maar dan wordt je ook nog eens in November door de Neterlands America Foundation in The Hall of Fame gezet. De meeste mensen zullen hem niet kennen dus we houden het gewoon op de altijd even vriendelijke heer Peter Laanen.
Wat wij als Consultants niet weten wat er achter de deuren heeft plaats gevonden wat hun beslissing betreft. Maar wat blijkt wij zijn beide uitgenodigd voor de vergadering op de dinsdag wat betreft de voortgang van het bedrijf. Ik besluit dan ook de volgende morgen mijn kleine geluk schelp uit Senagal in mijn zak te stoppen. Die had ik namelijk afgelopen kerst van Lenore's nichtje gekregen, die verblijft namelijk daar in de Peace Corps.
Iedereen weet niet wat we krijgen te horen maar zekers is een ding, ik kan wel even een dubbele shot expresso in mijn koffie gebruiken. De Coffee Bean ligt net om de hoek op Market Street en voor mij en mijn collega betekend dat even frisse lucht.
Tijdens de middag pauze word ik door vriend uit Enscchede gebeld met het nieuws over een van de oude bedrijven waarvoor ik hebt gewerkt. Inderdaad de tam tam gaat snel.
De vergadering aan de eind van de dag was duidelijk voor iedereen, het bedrijf slaat een nieuwe weg in en als het aan de VP ligt dan mogen wij allemaal blijven. Dit is de enige manier om de concurentie een slag voor te zijn en denk dat het een goede zet is. Binnen een maand weten we meer maar het betekend ook dat ik waarschijnlijk tijdelijk naar ander werk moet gaan uitkijken.
No comments:
Post a Comment