Ik verblijf in het zelfde hotel als Phil een Consultant die ook bij mij op het kantoor zit en zo’n beetje de goeroe is wat betreft problemen oplossen met licht besturings systemen. De vaste mensen bij Adura verblijven in het Luxor.
Het is woensdag morgen, geen slot machines in ons hotel maar ook geen Wow ontbijt. Maar wel weer een shuttle service naar het Convention Center. En dus met goed schoeisel de stands af om te kijken wat er nieuw in de wereld van verlichting is. Wat ons beide opvalt is dat er heel veel LED technologie wordt vertoond maar vergeten om dit te delen met diversen licht besturings bedrijven. Alleen de grote bedrijven zoals CREE, GE, Osram en Philips hebben het in de smiezen.
De dagen vliegen voorbij en de laatste avond neem ik toch even de tijd om een hapje en een drankje op de strip te nemen. Van een Caesar Palace op naar de Bellagio en via de fonteinen richting Planet Hollywood. Het werd kortom een latertje met het gevolg drie uurtjes slaap. Althans het hadden er paar meer mogen zijn want ik dacht dat op vrijdagmorgen de zes uur vlucht te hebben. Ik loop dan ook om vijf uur ‘smorgens niets vermoedend door de TSA lijn waar wij weer een dome aktie van de zogenaamde beveiligings beambte zien. Een pet down van een dame met de leeftijd van zo’n 75 jaar, sorrie maar ik kan er met mijn kop niet bij.
Na een goede vlucht en een ritje met de BART van SFO richting Orinda ben ik heel even thuis om mijn kampeerspullen te pakken. Boonville is namelijk mijn volgende bestemming met een omweg via Concord. Ik zou namelijk met één van de twee brouwers van Ale Industries richting het festival rijden. Achter bleek het maar goed ook want net voordat wij de laatste 28 mijl de Valley in rijden begeeft zijn linker voorrem. Meneer had van alles bijzich behalve een krik en een dopsleutel voor de band. De tube van remleiding had een gat en dus werd het tijd voor een McGyver oplossing. Duck tape blijkt inderdaad de oplossing tot aan het kampeer stekkie op het terrein van Anderson Valley Brewing Company.
Voor de bierliefhebbers zal er in Nederland een belletje gaan rinkelen want Frans Groen is sinds een paar jaar eigenaar van de toko. En waarrempel wie kom ik tegen in de pub van de brouwerij, inderdaad meneer Groen himself. Na een korte begroeting loop ik weer richting mijn tent en neem nog een paar biertjes.
De volgende morgen een heerlijke stevig ontbijt om vervolgens met Steve richting het festival terrein te rijden. Na de check in ging de deur voor mij sneller open dan voor de mensen die buiten de poort stonden te wachten. Diverse glaasje werden er genuttigd met de diverse brouwen die in de stand stonden.
Het festival duurd in totaal vier uur en mensen hebben genoeg tijd om het geweldige vocht van de 40+ brouwerijen te proeven. De avond werd afgesloten met heel veel fun op het kampeer terrein van de brouwers met nog meer kostelijk vocht.
No comments:
Post a Comment