Terug bij af

Het laatste jaar was een vreemd jaar. Werkeloos, een paar calculatie opdrachten uit Nederland, weer werken voor een werkgever en een opstarten van mijn eigen toko. Mijn werkgever (ja ik sta nog steeds op zijn lijst) is in mijn ogen “de onbeschofte zakenman” die over lijken gaat en volgens mij is dat ook de grootste reden dat meneer niet genoeg werk meer heeft.

Op dit moment ben ik mijn eigen toko aan het opbouwen met 0% financiering van wie dan ook. Ik doe het stap voor stap en krijg mijn opdrachten door mond op mond reclame en een goede aannemer waar ik goed mee overweg kan. Als enig werkend persoon in het bedrijf is het buffelen maar het geeft een flinke voldoening. De volgende stap is dan ook mijzelf tegen bedrijfsongevallen te verzekeren wat hier in The States overigens niet verplicht is.

De quote van de verzekering is nog niet binnen of ik word zondag morgen wakker van een stijve rechter knie. Als een nuchtere Nederlander zeg je dan; “Ach dat gaat wel over”. Maar niets is minder waar, zondag middag verging ik van de pijn en de volgende morgen vroeg was het gewoon onverantwoordelijk om naar mijn werk te rijden.

(bewuste project waar ik downlighters aan het installeren was)

Via een bezoek bij mijn huisarts ben ik dezelfde dag nog bij de specialist terecht gekomen. Het schijnt dat ik met het kruipen over een vliering (zonder knie beschermers) een bacterie via mijn huid binnen te hebben gekregen. Antibiotica en plat met de benen omhoog is het resultaat. Ik zal uiterlijk morgen moeten beslissen of ik volgende week iemand inhuur. Ben er niet blij mee want het kan mijn langzaam opbouwende cashflow direct in gevaar kan brengen.

Zo zie je maar weer, het land van de onbegrensde mogelijkheden.
Wordt vervolgd