Op visite in Lebanon Kentuckey

Het is al snel donderdag middag als wij de auto in stappen en van Bloomington richting Lebanon rijden. Een ritje van ruim 7 uur aangezien we net door Louisville rijden als iedereen naar huis gaat.
Echter na een van de grootste steden hebben verlaten begint het prachtige landschap met de diverse Whiskey destilleerder zoals Jim Beam.

De TomTom deed in iedergeval zijn best om ons smooth door het geweldige landschap te rijden. Op het moment dat we aankwamen was onze gastheer Glenn net thuis van een vierdaagse werkweek. Nieuw voor ons was zijn nieuwe woning en nieuwe vriendin. Al moet ik erbij zeggen dat ik Connie al eerder had gesproken.

Velen zullen denken, wat is die jonge snel echter er zit een kleine geschiedenis aanvast. Toen Marion wist dat ze niet van kanker zou genezen heeft zij een profiel van Glenn op een dating site aangemaakt en met diverse dames contact gehad. En Marion had haar bij de laatste vier geselecteerd, ze wist namelijk dat Glenn en hun geadopteerde zoon anders in een flinke dip kwamen.

Glenn was in eerste instantie best verontwaardigd maar wist dat hij verder moest. Tja Marion is er een, en soms worden wij daar nog steeds aan herinnerd. Maar dan wel in positieve zin.

Omdat het al vrij laat was werden onze spullen snel in de trailer gezet (ja we hadden onze eigen appartement op wielen in de driveway) en daarna uit eten in geweldig low-key restaurant in de middle of know where. Ik had de een van de heerlijkste Rib-eye's die ik ooit heb geproefd en daarna nog even een pintje pakken in de plaatselijke kroeg.

Vrijdagmorgen, na een heerlijk ontbijtje in een plaatselijk cafe en paar typische Kentuckey gerechten hebben we nog even bij een aangelegd meer gewandeld en lekker gekletst.

Helaas vloog de tijd met hen om en volgende keer beter. We hebben namelijk op vrijdag een recovering party van Iris en haar schoonmoeder.