Na mijn shortbreak in Portland was het weer heerlijk aan het werk en moet zeggen dat ging mij aardig goed af tot dat ik zaterdag de 2e flink door mijn linkervoet ging. Ik liep al tijden niet meer vlotjes maar dit deed mij de das om. Maandag 's morgens op naar het werk met krukken en een campingstoel. Chad zei tegen mij; “Nu kun je echt de Foreman spelen”. Echter daar had ik weinig zin in en heb mijn baasje opgebeld. Deze zei nodigde mij uit om de week op het kantoor te werken zodat ik kan uitrusten en hem met een calculatie kan helpen. Vervolgens de zelfde dag nog drie X-ray foto's laten maken maar niet gebroken damn. De huisarts vroeg de volgende dag of ik eindelijk eens bloed wil laten prikken zodat ze jicht kunnen uitsluiten. Terwijl de week traag verliep en ik aan het eind van de week weer langzaam kon lopen kwam ook een einde aan de calculatie. Daarnaast heb ik vrijdag dan het bloed laten prikken bij het lab van Children's Hospital.
De zaterdag knaagde een beetje aan mij, de router van het internet lag al een paar dagen te kloten en de frustratie was dan ook aardig bij iedereen te vinden. Ook mis ik het feestje van Isabel in Zwitserland, had er graag bij willen zijn maar in het hoogseizoen richting Europa vliegen zit er gewoon niet in voor mij. En dat is heel jammer want ik had heel graag Mando's price less moment willen zien terwijl zijn heel koffer onder de meegenomen pindasaus zat.
Dan de zondag, even tijd om samen met de vrouw richting Circuit City te rijden om een nieuwe snellere modem aan te schaffen inclusief een externe hardeschijf die nu voor het hele huis de centrale spullen opslaat. Yes internet doet weer en is ook een stuk sneller nu mijn bulk ergens anders is opgeslagen. Wat betreft de snelheid van het internet, ik denk dat het wel zo is maar zou graag nog een stapje verder gaan. Namelijk een sneller pakket.
De maandag, ik ben weer gewoon aan het werk gegaan en loop weer bij klanten. Tegen de middag kreeg ik telefoon van de vrouw met de resultaten van het lab, oeps mijn cholesterol vlieg even over de max heen. Damn daar gaan die overheerlijke sandwiches die zij altijd klaar maakt, gelukkig kan ik met dit de grootste klapper al opvangen want de rest van het eten is gewoon al zo gezond als hel. Oke behalve die lekker steaks.
1 comment:
We houden van je, Paul.
Sterkte met de benenwagen enzo.
Post a Comment