Een gewone dinsdag

Eerst even terugkomend op het benefiet concert van de Bridge School, in een wordt fantastisch. Had ik 3 jaar terug de Foo Fighters nog schreeuw-end over het podium zien lopen, nu was het akoustisch. Dit zelfde geld ook voor Pearl Jam, in een woord TOP. Daarnaast speelde Neil Young zelf ook nog sessies met de diverse artisten. Enige nadeel van het concert was de tijd, het was net voor middernacht afgelopen. Met een stop in Oakland was ik al snel een ruim uur onderweg, ja en dan kan het zo zijn dat je als bijna 40 jarige niet je bed uit kan komen. Was niet de enige, Douglas had namelijk lekker biertjes gedronken aangezien ik de bijna BOB was.

De maandag startte goed, ik sta downtown Oakland dubbel geparkeerd om mijn auto uit te laden. Men zegt dat je dit beter kunt doen dan bij de doorgetrokken rode streep staan die 20 meter verderop op de stoeprand geschilderd is. Shit heb ik weer dat er een politie auto aankomt bij mijn laatste loop. Ik stap in en wil wegrijden en hoor direct de speaker, ja hoor dat heb ik weer. Ik rijd de auto naar de rode stoeprand en denk nou komt ie, gelukkig reed ie door en zal dan ook op weg zijn naar zijn koffie pauze bij Starbucks. Verder hebben we dan ook als zombies erbij gelopen, lullige voormij was dat ik nog school had 's avonds. Pfff het viel dan ook niet mee om de ogen zonder luciferstokjes open te houden en dat terwijl we aan het einde nog een test moesten doen.
Vandaag was ik weer helemaal de oude tot dat Dennis en ik bij de BART station aankwamen, GVD geen parkeerplek te vinden terwijl hier ruim 1950 plekken zijn. Wel dan zit er niets anders op dan de auto te parkeren in Oakland, waar zouden we zijn zonder het openbaar vervoer. Daarnaast is het nu wachten op de dames voor het eten, deze zijn gisterenavond laat thuis gekomen van hun Universiteiten trip. En nu maar hopen dat Erika volgend jaar kan starten. Dan maar eerst een bak koffie drinken.