Waar gaat het heen

Deze week was het de State of the Union, gelukkig ben ik lekker bezig dat ik het lul verhaal van de beste man niet aan hoef te horen aangezien ik jarenlang Bully’s heb opgegeven. Het verbaast mij zelfs dat mensen twee uur lang naar deze persoon kunnen luisteren en ook nog gelijk kunnen geven. Nee, laat mij dan maar lekker een mijl zwemmen bij Lakeridge Athletic Club hier om de hoek. Ik weet immers dat de monoloog van Jimmy Kimmel net voor mijn bedtijd online staat. 

 

Ik heb mijn best dan ook gedaan om deze week gewoon mijn eigen ding te doen en mensen blij te maken met laadpaalaansluitingen, want daar ben ik goed in. Daarnaast was er een kleine valpartij van de vrouw des huizes, zodat ik afgelopen zaterdag ook even de eerste hulp mocht bezoeken. Voor de zekerheid heeft men een CT-scan gemaakt en ik heb de dame van een kleurrijke foto op de gevoelige plaat vastgelegd. 

 

En met alles wat er gebeurt besluit ik snel de stekker uit onze reisplannen te trekken en zijn wij vrijdag niet naar Belize gevlogen, niet erg, want Jacky, de hond, weet toch niet dat hij door de CDC is goedgekeurd om naar de Verenigde Staten te reizen en na een gesprek met mijn broer Wilbert heb ik die plannen ook even op een laag pitje gezet. 

 

In ieder geval kunnen mijn klanten blij zijn dat men nu geen extra week hoeft te wachten voor de diverse werkzaamheden.

 

Vrijdagavond zit ik nog even te genieten van de sauna bij de sportclub, maar bij thuiskomst verandert mijn modus nadat ik zie dat Israël en de Verenigde Staten Iran hebben aangevallen. En het enige waar ik aan kan denken is dat de ene Tiran de andere Tiran aanvalt terwijl hij rustig een fundraising zit te houden op zijn landgoed in Florida. Ik probeer de nacht in te gaan met een beetje rust en dat is gelukt, aangezien ik gewoon helemaal op ben van de werkweek. 

 

 Zodra de wekker afgaat en Mango, de kat, mij begroet, haal ik de Airplane mode van de telefoon af en zie ik als eerste een bericht van mijn oude buurman Henk-Jan; denkt-ie dat hij de hele wereld naar zijn pijpen kan laten dansen?

Eén ding is zeker, de Tiran heeft uitstel van zijn eigen executie wat betreft de Epstein Files maar ben bang dat dit pas na november gaat gebeuren als de tussen tijdsverkiezingen worden gehouden. 

 

Mijn motto blijft voorlopig naar leuke honden- en katvideo’s te kijken, aangezien dit, ondanks de socialemediaverslaving, een van de dingen is die mij nog een lach op het gezicht brengen.

 

Wees lief en respecteer elkaar.

Wat kan er nou in een week gebeuren

De week is amper begonnen of ik heb het gevoel dat ik mij met het koude weer in het midden van de Olympische Winterspelen bevind. Een koud front gaat over de Bay Area met veel regen en in de naastgelegen Sierra’s wordt het weer winter wonderland. 

Over de Winterspelen gesproken, herinner ik mij nog dat Stephen Colbert met zijn Colbert Nation met de 21ste Winterspelen in Vancouver in actie kwam voor het Amerikaanse schaatsteam aangezien de Nederlandse DSB Bank failliet ging. Dezelfde Stephen kreeg het deze maandag weer aan de stok met de President die ik niet bij naam noem want met corrupte eigenaren ook in de Televisie-Industrie wordt er een interview met een Democraat uit Texas James Talarico verboden. Banaal zou ik zeggen aangezien de Late Show van Stephen Colbert ruim 10.6 miljoen volgers heeft op You Tube. Zo zie je maar weer: de vieze man die van jongedames houdt probeert er alles aan te doen om zijn macht te behouden en haalt alles uit de kast om de komende tussentijdse verkiezingen te manipuleren.  

 

Maar het is ook de week dat de hele vloer op onze begane grond opnieuw is gelegd doordat de paar jaar oude vloer het begaf door de slechte kwaliteit. Kudos voor de aannemer die ons de garantie gaf en de manuren voor lief nam om zijn goede naam te behouden. 

 

En ik kan het toch niet laten om weer even terug te schakelen naar het schaatsen, maar dan met het woord kunst ervoor, of moet ik gewoon figure skating zeggen. De uit de Bay Area afkomstige Alysa Lui krijgt mij zelfs aan de buis gekluisterd met haar vrije kuur en het verbaasde mij dan ook niets dat zij goud won. En de ijssalon Fentons uit Oakland gaat zelfs zover dat zij haar leven lang gratis ijs aanbiedt. 

 

Maar ja, ik heb nog steeds Nederlands bloed in mij en dus kijk ik morgens naar alle schaatswedstrijden. Was het vrijdag nog Antoinette Rijpma-de Jong met een mooie gouden medaille, niemand zal haar meer pesten met die rode haren. En natuurlijk vandaag de massa start voor mannen en vrouwen op de laatste dag van de spelen, oude rakker Jorrit Bergsma en Marijke Groenewoud die ook nog een goud me pikken. 

 

Ter afsluiting het mooie nieuws van het kleine aapje Punch in Japan dat niet door zijn moeder wordt geaccepteerd. Alle beelden die rondgaan in het nieuws en de sociale media zijn hartverwarmend en daar sluit ik graag mee af. 

Onze buurt en meer

Met dank aan de Newbolds familie die hun projectorscherm ter beschikking stelde. 

Het is een weekje rustig geweest, maar dat komt doordat er zondag niets van het schrijven kwam, aangezien wij het huis hadden opgesteld voor de buren om de Super Bowl samen te bekijken. In dat geval is het even de puntjes op de i zetten en het huis party ready maken en natuurlijk keken de meeste mensen uit naar het halftime concert van Bad Bunny die er een mooie show van maakt inclusief gasten als Lady Gaga etc. 

Maar natuurlijk zit ik ook aan de televisie gekluisterd wat betreft de Olympische spelen zo ver het mogelijk is. In ieder geval is het fijn dat het schaatsen voor mij rond zeven tot acht uur morgens begint en dat ik soms even moet kiezen om wat langer in de bestelbus te blijven zitten dan normaal.  

Stanley Clark

Dat wij een steeds leuker vriendenbuurt groep krijgen en gezamenlijk dingen doen blijkt uit het feit dat het vrijdagavond Jazz avond is met niemand minder dan Stanley Clark bij de Jazz toko Yoshi’s in Oakland. Eerst met zijn achten Japans eten en dan vervolgens uitbuiken in de aangelegen concertzaal. 

 

De zaterdagmorgen startte nogmaals met het schaatsen van de heren op de 500 meter waar de Amerikaan Jordan Stolz net te sterk was de Nederlander Jenning de Boo maar het blijft genieten. De middag/avond sluiten wij af met een bezoekje aan een buurt bewoonster die een potluck voor Valentijnsdag heeft georganiseerd en het is altijd weer leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. 

 

En dan nu, vandaag de zondag wakker worden met weer schaatsen maar nu met de dames 500 meter. Een traktatie van zowel Femke Kok maar Jutta Leerdam die het weer flikken met een enorme prestatie. Een ding is zeker, door Jutta zijn in ieder geval meer schaatsfans op deze planeet bijgekomen ondanks dat zij een relatie heeft met de rechtse content creator Jack Paul die afgelopen week ook voor ons doen te ver is gegaan met zijn uitspraken.

 

Hier is de tijd aangekomen om het papierwerk weer langzaam op te pakken aangezien dit door de week bijna niet meer te combineren is met het werk buiten.

 

Wees lief voor elkaar zelfs in deze gekke tijden.

Er is veel gebeurd in januari

Mijn maandagmorgen begint met slaaptekort. Eén van de kleinkinderen heeft last van verlatingsangst en herhaalde de hele nacht dat zij terug naar haar moeder wilde. Oma Lenore zorgde er echter voor dat haar ouders een nacht onbezorgd even met z’n tweetjes konden zijn. Nadat ik het huis verliet, was oma nog steeds de hele dag druk met de kleinkinderen en plofte zij uiteindelijk ’s avonds moe op de bank.

Dinsdag was voor mij even een stap terug in de tijd. Via mijn vriend Morgan had ik namelijk een klus binnengesleept om de verlichting van een nabijgelegen universiteit te vernieuwen. Dat was weer eens iets anders dan werken aan laadinfrastructuur. Het werk verliep gelukkig vrij soepel; we wachten alleen nog op de laatste LED-armaturen zodat we het komende woensdag kunnen afronden. En zo blijven we lekker bezig met van alles en nog wat.

En soms is er tijd om even te relaxen en een lunch te pakken met mensen zoals Fred, die net de dag ervoor met de KLM 605 richting San Francisco aan kwam. 

Ondertussen doe ik mijn best om weer te gaan zwemmen, al blijf ik vaak steken in de sauna en jacuzzi van de sportclub, waar de sociale gesprekken plaatsvinden. Ik voel mij overigens een trendsetter, aangezien Bloomberg vorige week een artikel publiceerde met de titel “Why We’re All Trading Happy Hours for the Bathhouse.” Inderdaad: kroegen zijn minder belangrijk geworden voor het onderhouden van sociale contacten.

En ja, dan dit land — en daarbuiten. Tegenwoordig kunnen we beter zeggen dat we uit Californië komen dan uit de Verenigde Staten. De mensen die mij goed kennen, weten dat ik de televisiemedia vrijwel vermijd, behalve voor weer en verkeer. De media worden beheerd door een paar rijke mensen, en dan hebben we ook nog een president die journalisten probeert te onderdrukken. Ik heb begrepen dat men in Nederland vooral enkele snippets ziet uit Minneapolis en de staat Minnesota, maar er is veel meer gaande.

Door de hele Verenigde Staten pikken mensen de onderdrukking door onze president en zijn afgezanten niet langer. Afgelopen vrijdag waren er dan ook vele protesten, waaronder door jongeren op scholen. Deze demonstraties werden beschermd door lokale autoriteiten en zelfs op privéscholen door bewakers met forsere vuurwapens.

Bij detentiecentra zijn inmiddels burgers in opstand gekomen, waarbij zelfs een burgemeester verschillende gangs heeft opgeroepen om gezamenlijk mensen te beschermen tegen radicale werknemers van onze president. Het goede nieuws is dat diverse eigenaren van grote opslaghallen in diverse staten weigeren om hun hallen te verhuren en/of te verkopen aan ICE.

Het volgende waar ik benieuwd naar ben, is hoeveel landen daadwerkelijk het WK voetbal gaan boycotten. In Nederland is een petitie gestart, maar ook in Duitsland en Engeland vraagt men zich af wat te doen.

In ieder geval is het duidelijk dat onze president niet naar de Super Bowl 60 in Santa Clara komt, aangezien de muziekkeuze dit jaar onder andere op Bad Bunny en Green Day is gevallen. Misschien maar goed ook dat de bully niet komt, aangezien hij ongetwijfeld geschoffeerd zou worden — en daar kan hij slecht tegen. Al met al een goede keuze van Roc Nation Entertainment, dat wordt gerund door Jay-Z.

Om deze blog af te sluiten wil ik ook benadrukken dat het Nederlandse kabinet de afgelopen jaren heeft zitten slapen als het gaat om nationale veiligheid en het opslaan van gegevens in de cloud. Afgelopen week hebben eindelijk tafelgesprekken plaatsgevonden over Amerikaanse invloed en wat Nederland hiertegen kan doen. Het Nederlandse bedrijf Solvinity is namelijk overgenomen door techgigant Kyndryl, wat betekent dat zelfs onze president het recht heeft om inzage te krijgen in belangrijke gegevens van ons land. 

Dit terwijl het Franse Capgemini vandaag zijn Amerikaanse dochterbedrijf in de uitverkoop zet vanwege ICE-activiteiten.

Eén ding is zeker: ook op het gebied van datacentercapaciteit heeft men zitten slapen. De grote spelers in Amerika hebben vrijwel alle serverhardware al opgekocht voor nieuw te bouwen datacenters, waardoor Europa nu het nakijken heeft en probeert tweedehands onderdelen te bemachtigen.

MensenWees lief en respectvol voor elkaar in deze rare tijden.

Een feestelijke dag ondanks ….

Mijn week start met een nieuwe uitdaging, een samenwerking met Solaflect Energy uit Norwich, Vermont. Na maanden voorbereiding is het primetime om samen met de installatie team uit Norwich om drie installaties te realiseren in West Sacramento. En wat is het heerlijk als je goede uitleg krijgt van een hardwerkend team. Om meer aan teambuilding te doen besluiten Sean en ik dan ook te overnachten en avonds samen uit eten te gaan. En door de dichte mist van afgelopen week was het ook tevens een verstandiger beslissing. 

 

Vrijdag was het tijd om alle gereedschap en overgebleven onderdelen naar onze opslag te verplaatsen zodat bij de volgende installaties het wat makkelijker om te verplaatsen. 

Solaflect and EVCharge4U team bij een Brazilaans steak house.

De zaterdag morgen stond in het teken van site visits van klanten en een bezoekje aan de chiropractor om even mijn rug even wat soepeler te maken. Niet dat ik dit laatste nodig heb voor een spelletjes middag die op de planning staat met Harold en Renee die wij al jaren uit het oog waren verloren wat betreft de omgang. Terwijl Lenore ons naar Berkeley rijdt zie ik in minder dan zeven minuten vijf filmpjes op Instagram van de brute moord op Alex Pretti in Minneapolis van diverse kanten. Ik kan zeggen dat mijn maag ervan omdraait en vraag mij af hoe het verder moet hier in de States. Gelukkig zijn de mensen in Minneapolis duidelijk en blijven protesteren ondanks dat het ijskoud is. 

 

Achteraf bleek de spelletjes middag een goede afleiding en heb besloten om ook minder op de Sociaal Media kanalen te kijken wat overigens voor ons hier het snelste nieuws brengt, aangezien ook de nieuwszenders hier door paar mensen worden bezeten. 

 

Aan het eind van de middag komt Lenore zus Joanna op bezoek die vijf uur rijden hier woont en blijft overnachten in verband met de verjaardag van Mason, de kleinste telg uit de Familie wordt één jaar op zondag. De avond sluiten wij af om even bij PJ’s te gaan eten, een lokaal restaurant wat een nieuwe eigenaar heeft en het erg goed doet. 

 

Het is inmiddels zondag morgen als Erika rond half tien binnenloopt en de boel begint te versieren, het verjaardagsfeestje wordt hier thuis gehouden aangezien Opa en Oma meer ruimte hebben om de mensen te ontvangen. Het is even aanpoten als de eerste mensen rond 11uur binnen wandelen en allemaal aan de brunch gaan. Het is fijn om iedereen weer te zien en natuurlijk te genieten van de kiddo’s en speciaal de kleine Mason die hier op éénjarige leeftijd door het huis en tuin wandelt. 

 

Ter afsluiting blijven de twee oudste klein kinderen Alba en Malcolm hier overnachten en zullen zien wat een feest dit gaat worden.

 

Blijf geloven in de vrijheid en vrede !!!

Waar gaat dit heen in 2026

Als een kleiner ondernemer hier in Californië weet ik het maar al te goed wat onze economie zeer doet en dat begint vaak met de mensen die in dat Witte Huis zitten, zoals jullie weten doe ik mijn best om hier niet over politiek te schrijven maar naar de brute moord op Renee Good in Minneapolis kan ik niet meer op mijn lippen bijten want die zijn onderhand kapot aan het gaan. Nadat ik gisteren veelte lang op Instagram reels voorbij zie komen waar de honden geen brood van lusten kreeg ik vanmorgen een tekstberichtje van een oude buurman; Paul, zakelijk kan ik mij jouw stap goed indenken, maar wat de lulhannes nu weer doet... Het enige wat we kunnen doen is afwachten en als je jouw verdriet wilt wegspoelen  geef het bijtijds door, ik heb nog Belizaen rum en de Jumbo hier vlak bij heeft voldoende Grolsch...  Keep cool. Groetjes.

 

De Nederlanders die mijn blog lezen zullen zich wel afvragen of Amerikanen hier niet in opstand komen. Dat doet men massaal maar wordt door de televisiezenders vaak niet genoeg uitgezonden aangezien deze zenders vaak zijn opgekocht door paar machtige partijen die alleen maar één man zijn kont kussen. 

 

Zo is de Community in Minneapolis al weken geleden opgestaan om mensen te helpen die hun huis niet meer uit durven te gaan. Zoals de Seksshop Smitten Kitten die niet alleen helpen mensen met de huur te betalen maar op dit moment als voedselbank fungeert. 

Maar goed om niet te ver af te dwalen zie ik in het nieuws rond gaan om  de World Cup Soccer van June 11 tot aan Juli 19 te boycotten of uit de States te verplaatsen en ik kan mensen niet ongelijk geven. Die man in het Witte Huis blijft onvoorspelbaar als hij niet zijn zin krijgt en als ik een voetbal support in hart en nieren zou zijn dan zou ik ook niet naar dit land toekomen. En daarnaast zou ik als Olympische Comité ook kijken wat je kunt doen om de spelen in 2028 niet in Los Angeles te houden. 

 

Dan hebben we nog het gevalletje Spotify die blijkbaar voor wekenlang op de niet betaalde versie advertenties voor ICE heeft laten afspelen. Dat ik combinatie met het slecht betalen van artiesten van rond de 0,004 euro per gespeelde liedje heeft mij ook besloten om vaarwel te zeggen tegen het Spotify en moet zeggen dat het verdomd makkelijk is om jouw Playlist naar een ander platform over te zetten. 

De volgende keer is het weer een normale blog met de dagelijkse dingen maar voor nu wil ik iedereen een hart onder de riem steken die wel opkomt voor andere mensen ondanks een andere geloof, seksualiteit, huidskleur en politieke voorkeur. Het leven op deze aardbol is beter af zonder de agressors van deze tijd.

De eerste twintig jaar Californië zit erop

Voordat ik aan deze Blog begin kijk ik even terug wat ik op 11 Januari 2006 en 2016 had geschreven. Zelf vind ik het een beetje beknopt maar dan moet ik ook zeggen dat ik deze blog ben begonnen als bewijs dat ik een relatie met Lenore had dus tja. 

Was het op 9 December 2005 dat ik een afscheidsfeest bij Danny en Isabel aan de Voortsweg gaf waar ‘Dag vader en dag moeder, dag zuster Ursula. Ik zie het hier niet zitten ik ga naar Amerika’ van Rob de Nijs diverse keren door de luidsprekers schalde. 

De volgende ochtend werd ik door mijn broer richting Düsseldorf in Duitsland gereden aangezien Air Berlin One way tickets naar Mexico verkocht om zo mijn weg naar Cancun in Mexico te vliegen. Vandaar met een volle rugzak en computer tas met de bus richting Belize waar ik een maandje bij mijn ouders kon vertoeven om op de officiële papieren te wachten.

 

11 Januari 2006 was de dag dat ik met toch wel vreemd gevoel met Continental Airlines (nu United Airlines) richting Houston vloog waar ik bij aankomst een escort kreeg naar de Immigratiedienst kantoor en mijn Aliens nummer kreeg. En ja ik voelde mij als een nummer echter was binnen 20 minuten het kantoor uit om vervolgens mij vlucht naar San Francisco te nemen. 

 

Lenore stond mij op te wachten en eindelijk kon ik mijn nieuw avontuur en leven in een ander land beginnen. En ja dat is even wennen aangezien ik de eerste vier maanden geen werk had ondanks dat ik stinkend mijn best deed met sollicitaties. Daarnaast kwam het met bakken uit de lucht en dacht, verdomme het weer is nog erger dan in Nederland. Daarnaast ging ik van een huis met glasvezel aansluiting voor je internet in Nederland naar het beloofde land zonder snel internet. Ik maakte mijn wegwijs in de regio en deed klusjes thuis, spendeerde veel tijd op het Viva forum waar ik nog steeds vriendinnen aan heb over gehouden en haalde ik stiefdochter Erika regelmatig van school.

 

Daarnaast is dit ook de datum dat ik mijn inauguratie deed echter in 2016, inderdaad geïnspireerd door Bernie Sanders besloot ik Amerikaan te worden maar ook doordat ik anders voor het werk niet overal terecht kon. Inderdaad sinds deze dag heb ik dubbele nationaliteit maar nog steeds trotse Nederlander. 

 

Over de jaren heb ik geworsteld met echte vrienden maken, tijdens Covid had ik gelukkig Suzanne, Steven, Heather en Zack. En ik zeg nog steeds dat ik als ik die mensen niet rond mij heen had gehad dat ik weer naar Nederland was gevlogen. 

 

En nu na een bewogen jaar waar het overlijden van mijn moeder is de groep weer uit gebreid met mensen zoals Kim, Marsha, Nolan en Wendy. 

Maar ook mensen via Lakeridge Athletic Club zoals Kim, Michelle, William, Ed Bear, Randy, Dr. Ron en Leah waar ik regelmatig mee zwem.

 

Hoe dit jaar gaat lopen weet ik niet, soms zou ik wel eens in die glazen bol willen kijken zodat ik de klappen wat sneller kan voorkomen of op kan vangen maar helaas gaat dat niet. 

Het word dan ook een jaar van anticiperen en geniet van elke moment dat men kan hebben zodat ik niet negatief hoef te zijn want dat zij wij met zijn alle wel geworden met alle rottigheid wat er in deze wereld gebeurd. 

 

Wees lief voor elkaar en geniet van de mensen om je heen.

 

Zachtjes tikt tegen op mijn zolderraam.

Het is Oudjaarsavond als ons huis langzaam met gezellig mensen van de buurt vol loopt met de paraplu’s bij de voordeur geparkeerd. Inderdaad wij gaan weer regenachtig het jaar in en met dank aan de regen horen wij geen enkele sporadische vuurwerk knal. En dus is het een gezellig boel ondanks dat er af en toe over de politieke problemen wordt gepraat lachen wij meer en proberen wij vooruit te kijken. 

 

Maar natuurlijk krijgen wij ook mee wat er in Europa gebeurt aangezien wij negen achterlopen hier aan de Californië. Van de jongeren die de hulpverleners in een val lokken en met gericht vuurwerk om vervolgens de hulpverleners af te vuren tot aan de brand in de populaire café Le Constallation in Crans Montana gelegen. Wat mijn herinneringen terug brengt bij de Enschedese vuurwerkramp, de brand bij café ’t Hemeltje in Volendam maar ook een dame die voor 67% was verbrand als klein meisje tijdens een BBQ in Belize. 

Had ik net voor einde van het jaar nog geld overgemaakt op de Gofund me pagina voor Danay Chavarria die nu een volwassen vrouw is met veel littekens en twee beenprotheses. Mijn ouders waren altijd proactieve met de non-profit organisatie in Belize en hebben haar 28 jaar geleden richting Shriners Children’s Hospital in Galveston, Texas kunnen sturen waar zijn kon revalideren aangezien men in Belize geen raad weet met brandwonden. Danay en haar familie bleven altijd mijn ouders bezoeken zelfs tot op het laatste moment van Bep’s. Dus ik zou zeggen mocht je nog een kleinigheidje kunnen voor een dame die het minder heeft dan klik even op haar de links. 

Het is nu vier Januari, 2026 Het heeft de afgelopen dagen flink geregend en met de King Tides aan de kust van Californië zet het de lager gedeeltes van de kust en de San Francisco Bay delen onderwater. Ondanks dat het elke dag geweldig is om het uitzicht van de Bay te zien blijf ik het hier toch wel een stuk fijner en droger vinden hier achter de heuvels op zo’n 30 meter boven oceaan niveau. En dat brengt mij weer even op het nummer van Rob De Nijs.