Update 3 weken Belize (from Tony)

Vandaag 1 december is het 3 weken geleden dat we terug waren in Belize. In de vorige update (op zondag 23/11 geschreven) liet ik duidelijk weten dat ik me al een hele piet voelde. Maar maandag veranderde alles; bloeddruk was erg laag, hartslag erg hoog en het lopen was als een dronken man.

En dinsdag vroeg iemand aan Bep hoe de temperatuur was. Bep had nog een thermometer, zelden gebruikt en vroeger eens bij het Kruitvat in Nederland gekocht. De temperatuur was zo laag dat we die niet meer vertrouwden, dus Bep weg om een nieuwe te kopen. Maar die gaf dezelfde lage waarden. Dinsdag Dr. Hidalgo gebeld. Die zou langs komen. Toen hij niet kwam en we dat aan Paul en Lenore vertelden heeft Lenore ’s avonds laat Dr. Hidalgo nog gebeld. Die belde toen dat we woensdagmorgen om 8 uur naar het ziekenhuis moesten komen.

Wij waren er op tijd en ik moest in de emergency op een van de bedden gaan liggen. Bep in de apotheek de anti-biotica gekocht en daar lag ik dan; aan het infuus en de ant-biotica. Na een borst rontgenfoto en een cardio echo en een ademhalende behandeling tegen de middag weer thuis.

Donderdag hetzelfde ritueel (zonder rontgenfoto en cardiac echo), maar toen zei Dr. Hidalgo dat ie me wilde opnemen. Dus daar lag ik weer in het ziekenhuis. Allerlei spuiten en infuus heb ik gehad.

Zondag morgen was “alles” weer normaal en werden de medicijnen verminderd. En om 4 uur kregen we het groene licht; je kunt naar huis. Naar aanleiding van de rontgenfoto denken ze dat alles te maken heeft met een “kleine” longontstekening. Waar en hoe ik die opgelopen heb is voor mij een raadsel. Ik zit voorlopig weer op 2 ltr/min zuurstof en ik voel me nog niet zoals ik me een week geleden voelde.

Tony

Nog 31 dagen voor het nieuwe jaar

Thanks Giving is inmiddels achter de rug en kan even geen Turkey meer zien want Amerikanen zijn goed in leftovers creeren zodat je het hele weekend nog kunt genieten.

Tony mag overigs blij zijn dat ze deze feestdag niet in Belize kennen want hij is weer paar dagen opgenomen. Aan de ene kant denken we aan een longonsteking maar sluiten het hart niet uit. Nadat hij zondagmiddag uiteindelijk genoeg was aangesterkt mocht Beppie hem weer mee naar huis nemen. Wordt vervolgt.

Vandaag was het voor ons tijd om de kerstboom traditie getrouw uit Sonoma te halen en dat betekend zelf het kreng omzagen en weer naar huis. Als je bedenkt dat dit ritje ter vergelijking met Nederland al snel Enschede naar Amersfoort is en weer terug dan zullen jullie wel zeggen; Die zijn gek. Mensen voor ons is dit een uitje plus 15 gallon (57 liter) benzine kost hier momenteel U$ 25,- dus dat is meteen het verschil.

Thuis gekomen gaat de telefoon, het was Erika (stiefdochter) die niet zo vrolijk klonk. Afgelopen nacht was zij met vrienden naar LA was gereist om vervolgens met haar vader en zijn huidige vriendin (wonende in Tucson) naar Tucson te rijden waar zij op College zit. Zij was zelfs gisteren nog zo slim om met hen te checken of dit door zou gaan want paps veranderd bij de dag.

Wat blijkt deze twee volwassenen waren totaal blut en nu moest ze de vlucht die ze met de kerst zou hebben omgooien om zo naar huis te komen. We zijn dan hier ook behoorlijk pissig en nu maar zien of ze nog met kerst thuis komt. Mag dan zelf wel niet de perfecte vader zijn maar dit heb ik mijn kids nog nooit geflikt. Zo moest dit even kwijt terwijl ik een flinke nip van de Brandy neem.

Belize update 31 (na 2 weken)

Tony's personal update
Iedere dag gaat het iets beter. In de vorige blog schreef ik optimistisch dat ik het de afgelopen week zonder zuurstof zou proberen. Zaterdag 22 november heb ik de zuurstof verlaagd naar ½ ltr/min., maar op advies van Lenore zit ik nu weer terug op 1 ltr/min. Voor hoelang?

Ik had zelf ook al gemerkt dat bij elke kleine inspanning de hartslag omhoog schiet. Ook Dr. Hidalgo had al gezegd dat ik het langzaam aan moest doen. Wel doe ik 3 keer per dag de oefeningen die ze me geleerd hebben.

Scheren doe ik nu ook weer, en om de andere dag douche ik zittend in een stoel. En verder zit ik de rest van de dag veel achter de computer. Ik hoop binnenkort vanachter de computer weer aan de slag te gaan

Tony

Bijna Thanks Giving

Ben bijna weer een week thuis en begin weer aardig aan het werk ritme te werken. De twee weken in de NL's zijn aardig snel voorbij gegaan en het enige wat ik erg ga missen is Marloes en Vincent. Marloes die altijd vrolijk is (ook achter de balie van de BurgerKing) en Vincent die er steeds beter wordt als keeper van zijn voetbalclub.

Toch ligt mij hart hier in the Bay Area, heb het hier naar mijn zin. Zou bijna zeggen huisje, boompje , beestje. Voor diegene die hier zijn geweest zullen het direct beamen. Het weer, de vele culturen maar natuurlijk ook mijn lieve schat Lenore.

Volgende week is het alweer Thanks Giving, mijn derde en het wordt weer gezellig met de familie.
Stomme is dat ik altijd een schijt hekel aan familie verplichtingen heb gehad maar Thanks Giving en kerstmis hier is gewoon lekker relax. En dan even niet denken aan de stock market maar flink aan de Egg Nog.

Meet and Greet op AMS

De twee weken zitten er weer op, ze zijn snel gegaan en heb heel veel mensen kunnen bezoeken. Vanmorgen ging dan ook de wekker om 4uur, snel even wassen en een kopje koffie. Gert was zo vriendenlijk om samen met mij per NS naar Schiphol te reizen.

Het was nog niet druk bij de incheckbalie dus ik dacht hups er door heen, vergeet het maar. Mijn koffer was 30.6 kg en dus moest ik het over twee bagage stukken verdelen. De tweede had ik niet dus wat komt het dan goed uit dat je een Meet and Greet met je eigen vrouw hebt. Dus shoppen naar een goedkope tas, maar wel groot genoeg waar al het zware spul in kan.

Het was snel over gepakt echter de rijen van de drop-off punt waren nu verdom lang geworden.Daarna was het alweer afscheid van Gert nemen en vervolgens door de douane. Nog even bij kletsen elkaar aankijken en even vasthouden voordat onze wegen weer scheiden. Ik vlieg namelijk via Portland en zij rechtstreeks naar San Francisco.

Vreemd gevoel maar kan nu lekker in het vliegtuig maffen en bijkomen van de afgelopen twee drukke weken. Mensen allemaal bedankt voor jullie gastvrijheid en tot ziens maar weer.

Meteen ook een kleine update, ik kon direct in Portland door vliegen en zit inmiddels in Oakland (16uur plaatselijke tijd) op Lenore te wachten.

Belize update 30 (Drie dagen in Belize)

Nogmaals een update van Tony himself.

Maandag terug gekomen op 2 liter / minuut zuurstof. Dinsdag voelde ik me weer een stukje beter en (zoals geadviseerd door de therapeut in Miami) heb de zuurstof verlaagd naar 1 1/2 liter / minuut.

Een aantal mensen gebeld waaronder de CEO van de Ministry of Health. Er blijkt nog niets gedaan te zijn met de aanbesteding van de nieuwe apparatuur. Kan dus mooi de draad oppakken en m'n rol spelen.

Woensdagmorgen heeft Bep mijn kapster opgehaald. M'n haar ziet nu weer netjes uit.
In Miami had ik met de therapeut geoefend op een trap van 3 treden. In huis zijn het 9 treden, maar het gaat vanaf het begin goed om die hindernis te nemen. Dus geen bed in de kamer en voor een plasje, dutje en slapen ga ik naar boven.

Morgen (donderdag) ga ik het proberen met 1 liter / minuut. Als dat goed gaat dan vrijdag of zaterdag naar een 1/2 liter / minuut. En dan....hopelijk volgende week zonder extra zuurstof.

Tony

Belize update 29

Deze blog is vandaag geschreven door de hoofdrol speler Tony zelf.

Gisterenmorgen (maandag) zijn we (Bep en ik) om 10 uur door een ziekenauto opgehaald. Had Ginny geregeld voor 3 uur Op het vliegveld was het even spannend of de credit card van Scotiabank zou werken. Dit keer geen probleem.

Na een tijdje van brancard in een rolstoel met de zuurstof fles naast me. Toen via security (zelfs m'n sloffen deden ze door de scanner). Probleempje! De paramedic mag niet verder maar wilt z'n zuurstoffles terug.Met een pasje kan het blijkbaar toch. Met iemand van de airport die de rolsstoel duwt, de paramedic en Bep richting gate.      

Om ca kwart voor een in een rolstoel en een speciaal verpakte zuurstofles op m'n schoot door de slurf naar het vliegtuig. Toen een paar meter lopend naar de stoel (2e rij achter de 1e klas) waar de zuurstoffles onder de stoel naast me op de grond werd gelegd.

Het vliegtuig A/A vertrok mooi op tijd en landde In Belize om even na 2 uur. In een speciale smalle rolstoel ben ik naar buiten gerold en de trap afgedragen. In een normale rolstoel richting paspoort controle en customs. Alles was tot in de puntjes geregeld in Belize. Buiten was het even wachten op de ambulance.

Marga was er met Elsa om Ginny en Blance op te halen. De zuurstof cylinder kon terug naar het vliegtuig. Bep en ik in ambulance richting ziekenhuis waar ik Dr. Hidalgo weer ontmoette. Staff van het ziekenhuis kwam me begroeten. Raul had al een grote cylinder zuurstof geregeld en ging die thuis installeren.

De paramedic scheen een oxygen concentrator te hebben. Kwam de machine brengen en Bep heeft me naar huis gereden met een kleine fles oxygen naast me. De paramedic kwam en installeerde de oxygen concentrator naast het bed. Dus overdag "aan" de cylinder en s'nachts aan de concentrator.

Tony

Miami update 28

Met Tony gaat het stapje voor stapje een stuk beter. Heb hen zaterdagnacht nog aan de lijn gehad en ze proberen morgen naar Belize terug te vliegen. De tickets zijn er, nu alleen de toestemming van de dokter nog.


Ondertussen zit mijn eerste week in de NL erop en ben ik langzaam kapot. Ik heb heel veel mensen bezocht en lekker met mijn kids opgetrokken. Weinig slaap en veel lachen kon mijn motto van de week wel eens zijn.

Op een Nederlands forum had ik al geschreven dat ik 99,9% van de mensen had afgewerkt, mmm dat was niet zo'n beste woordkeuze. Wat ik wel kan zeggen dat de band met sommige vrienden alleen maar hechter is geworden, zoals bij die van Maartje en Corrie bijvoorbeeld.

Marloes en Sietze klaar voor de start?

Dan de zaterdag, ik heb er eens voor gekozen om eens iets sportief te doen met de kinderen. Eerst morgens naar een grandioos voetbalwedstrijd van Vincent te kijken en daarna richting Enschede's nieuwe trots namelijk de schaatsbaan.
Hanneke aardig opdreef.

Vincent heeft aardig de smaak te pakken.

Om het voor de jeugd niet te saai te maken had ik Martine's kids gevraagd om mee te gaan. Het was dan ook een leuke gezellige middag en dus kon er ook nog wel een bezoek van het pannenkoekenhuis er vanaf.

Altijd maar de toetjes, dat zou verboden moeten worden.


Niky en haar sorbet.

De avond vervolgde ik met een kleine kroegentocht in de binnenstad van Enschede. En ja met wie kan ik dit anders doen dan met Mando.

De zondag was anders dan anders, eerst even een filmpje van James Bond pakken met Vincent en daarna door naar dames die ik al jaren niet meer had gezien. Gertie (mijn ex-schoonmoeder) had Sonja op bezoek.

De laatste genoemde dame was eens mijn schoonzus maar heb nog af en toe contact met haar. Zij wilde graag dat ik haar aanstaande man ontmoette en ja waarom ook niet.
Sonja heeft natuurlijk haar streken niet verleerd en dus kreeg ik dit keer een telefoon in de handen gedrukt. En zo lul je met een ex-schoonvader die in Frankrijk woont, bizar maar waar.

Miami Update 27

Mijn excuses dat ik de laatste dagen niet een Blog update heb gemaakt van Tony. Echter het nieuws is nog steeds hetzelfde. Hij moet nog een week revalideren echter de verzekering zit weer dwars. Ik kan op dit moment hier niet te veel zeggen maar we blijven positief.

Een ding wel, het gaat stukken beter dan dat wij drie weken geleden en we zijn dan erg blij met al jullie lieve en aardige emails.


Dan mijn trip in de NL's. Terwijl Lenore goed werk verricht met Medical Care For Children in Obgomoaon, Nigeria vlieg ik door het oosten en zuiden door het land om de diverse mensen te zien. Natuurlijk eerst Marloes en Vincent die ik in een jaar niet meer heb gezien maar ook de zieken mensen die ons dierbaar zijn.

Zo ging ik vandaag met Wendy en Wendy naar limburg om daar de familie te bezoeken.

Vannacht wordt het toch een lange nacht aangezien ik met eigen ogen wil zien wat de eerst komende uren met de Amerikaanse verkiezingen gebeurt.

Miami Update nummer 26

Tony is aardig goed te pas en het eten gaat lekker naar binnen. Hij weet zelfs wanneer de kok van wacht is gewisseld dus de smaak pupillen laten hem nog niet in de steek. Hij gebruikt alleen nog meer zuurstof dan hij zou moeten en hier werken ze aan.

Het lopen gaat goed en hij herinnert Bep er aan dat hij elke uur een stukje moet lopen. Eerdere berichten dat ze waarschijnlijk vrijdag naar huis gaan zit er niet in. De dokter wil hem ter observatie een week in het hotel hebben. De luchtvaartmaatschappij heeft een eis van minimaal 48 uur maar de dokter wil er zeker van zijn dat hij de trip kan maken.

Een ding hebben we in iedergeval wel geleerd, Lenore gaat namelijk met een goede reisverzekering naar Nigeria. Ik zei de gek had al een kleine reisverzekering voor de NL trip ivm Tony.

Zit dan ook inmiddels op het vliegveld van Oakland om in een uurtje richting Portland te vliegen.
Voor de mensen in de NL's, here I come. Ik hoop zoveel mogelijk mensen te zien echter mijn kids en de zieken staan eerst op de lijst.

Miami Update 25

Weer even een kleine update van de Tony, Bep en natuurlijk steun en toeverlaat Ginny.
Tony schijnt sinds vandaag begonnen te zijn met revalideren wat lopen betreft, kan meteen zeggen dat dit even vies tegenviel voor meneer.

Het wilde niet echt lukken vandaag en de fysiotherapeut heeft het dan ook maar snel naar morgen verschoven.


Wat betreft met ons, de luitjes in Californië. Die zijn nog even bezig om wat extra uurtjes te draaien zodat dat diepe gat wat betreft onbetaald verlof minder zeer doet.

Miami update nummer 24

Begin de tel zo langzamerhand een beetje kwijt te raken maar we hebben weer een korte update.
Tony heeft snelle vorderingen met zijn proces, volgens mij wil hij weer snel naar huis toe. Hij eet fatsoenlijk, kan nu wat langer aan de telefoon zijn voordat hij naar zijn zuurstof masker moet pakken en legt zijn knieën al op de borstkas.

De dermatoloog is druk bezig met de doorlig plek wat hij in Belize heeft opgelopen te behandelen dus al met al positieve dingen. Voor Bep betekent al snel weer terug naar de realiteit, namelijk geen betaalbare lekkere wijntjes.

Hier in Californië gaat het zijn gangetje, vrouwlief zat vanmorgen haar Absentee Ballot al in te vullen en voor de vaste bloglezers zal het wel duidelijk zijn dat ze Obama heeft aangekruist.

We maken er hier verder een rustig weekend van en gewoon lekker de dingen rondom het huis doen.

Miami Update 23

Terwijl hier de verkiezings strijd hier nog 12 dagen te gaan heeft hebben weer positief nieuws uit een verdeeld Florida.

Tony maakt het uitzonderlijk goed wat betreft zijn recovering, hij krijgt al de tweede dag vast voedsel en kan zelfs gekke bekken trekken als een dokter ontdekt dat hij niet zijn patient heeft. Had het graag willen zien want dit moet haast “Priceless” zijn.

Vanmiddag nam hij zelf even de moeite om het zuurstof kapje even van zijn mond af te nemen om te vragen wat of wij (David en ik) de calculatie van 1.4 miljoen dollar hadden gescoord.
Bracht hem echter snel aan het lachen en dat had ik even niet moeten doen want hij moest naar zijn kussen grijpen.

Klinkt allemaal zeer postief, de dermatoloog is vanmiddag geweest voor de wond die hij heeft overgehouden van het doorliggen. Ga er dan ook vanuit dat meneer in No-time thuis zit achter zijn pc maar zonder sigaret.

Miami update 22

Het is 9.30uur in Miami en Tony heeft een goede nachtrust gehad en ons werd net verteld dat hij zo meteen nog van de beademing afgaat. Meer vanavond

Miami Update 21

Tony is vanmiddag rond 1300uur Eastern time naar de Holding Area gereden waar hij nog twee uur heeft gelegen voordat het echt ging gebeuren. Rond 1530 was het zover, Bep mocht nog even gedag zeggen en hijzelf maakte nog wat grapjes voordat Klaas Vaak hem uit eindelijk onder narcose bracht.

Het enige wat Bep en Ginny konden doen was proberen te ontspannen echter als het dan te lang gaat duren dan krijg je als zoon toch af en toe grappig smsjes. Het was uit eindelijk 2000uur toen meneer klaar was en de dokter naar Bep toe kwam.

Tony heeft uiteindelijk twee bypasses gekregen en één nieuwe hartklep. De dokter was te vreden en Bep mocht hem een uur later een bezoekje brengen.

We proberen morgenvroeg nog even een update te geven, hijs chijnt nu nog lekker te slapen.

Miami update nummer 20

De riskante maar o zo nodige operatie van maandag is vanmiddag doorgeschoven naar dinsdag. Lenore en ik maken al paar dagen grapjes dat deze wel goed gaat aangezien Florida het bejaardencentrum van de States is.

Tony was overigens ook goed te pas vandaag en maakte zelf ook tijdens onze conversatie paar grapjes. Daarnaast vertelde Bep dat hij zijn avond eten aardig naar binnen zijn gewerkt en dat hij toch nog de tijd probeert te nemen voor een potje kaarten. Morgen is er dan ook weer een update wat betreft Miami.


Dan nu toch weer een stukje over de verkiezingen want deze kermis duurt nog 14 dagen.
In mijn dagelijks werk kom ik diverse mensen tegen waaronder republikeinen, echter wat mij de laatste week echter opvalt dat deze toch hun partij de rug toedraaien en ervoor uitkomen dat Obama toch een beter kandidaat is. En nu helemaal na steunbetuiging van Colin Powell in het zondagmorgen nieuwsprogramma “Meet the Press".

Ga er dan ook vanuit dat onze regering een volledige draai gaat maken zoals ik al eerder had voorspeld.

Miami Update nummer 19

Vanmorgen hebben wij weer even contact gehad met Bep en de verpleging in Miami. Tony had deze morgen even last van een lage bloeddruk maar dat is inmiddels onder controle.

Maandagmorgen gaat hij onder het mes en wordt er een drievoudige bypass gemaakt plus een hartklep vervangen. Tot zover de update.


Ondanks dat we elke dag meerdere keren updates krijgen gaat ons leventje dan ook verder. Zo gingen Lenore en ik gisteren op uitnodiging van Louis Martini Winery richting Sonoma, dit ligt net ten westen van Napa Valley.

Twee wijnmakers en een aankomende gaven rondleiding aan select gezelschap van 17 personen waaronder wij zij de gekken. In de wijngaard hebben ze diverse sections waar vaak een andere druiven soort groeit, we kregen te horen hoe de wijnmakers kiezen wanneer ze de druiven plukken etc. erg interessant.

Na ruim anderhalf uur trokken ze boven op Rattle Snake Ridge (met een prachtig uitzicht over de Valley) een paar flessen wijn los, bah. Vervolgens na beneden, in de oude wijnkelder hadden ze een tafel staan met 5 goed gevulde glazen voor iedereen. Van 1970 tot aan nu met de diverse karakters.

Na het vervelende proeven,not hups richting de lunch tafel waar de nieuwe release werden los getrokken, ook erg vervelend. Onze dag was dan ook geslaagd.

Miami update nummer 18

Waren wij zo positief in de laatste update, zo zijn wij dat nu ook echter met een andere draai. Het schijnt dat Tony een tweede cardioloog na het weekend had gehad die zeer positief was, echter de eerste kwam weer terug en vertrouwde de zaak niet.

Gisteren hadden ze een Tony-meeting en gingen nogmaals door de onderzoeken heen. Wat bleek ze hadden zich te veel op de longen gefocused, maar wat bleek één belangrijke hartklem werkte niet plus de aorta heeft diverse wonden en dichtgeslibte plaatsen.

Het plan is nu ene open hart operatie, eerst een bypass rond het hart en dan vervolgens de hartklep vervangen. Nu zullen jullie denken moet dit nu echt, het schijnt dat het risico groter is als hij het niet doet (een zogenoemde tijdbom) dan als hij het wel doet. Het is inderdaad een zware ingreep maar daar is zowel Tony als wij van bewust.

Bep heeft goede steun aan Ginny en vertelde ons dan ook geen zorgen te maken en gewoon met onze dagelijkse bezigheden te doen. Ze heeft ook gezegd dat ik de NL trip beslist niet moet gaan cancelen, maar houd mij annulering-verzekering wel achter de hand.

Miami Update nummer 17

Het is net rond kwart over zes 's morgens in Californië terwijl wij een update van Bep krijgen.
Heb haar gevraagd om vandaag even snel alles in een email te schrijven zodat ik het kan bloggen voordat ik hier wat verkeerd neer schrijf.

De dokter heeft gisteren een kijk-operatie willen doen, dan gaan ze met een kleine camera door de aorta heen. Echter deze was al snel gestopt want ze waren bang dat ze meer schade aan zouden richten dan goeds.

Men gaat hem dan ook medicijnen voorschrijven om de aders op te schonen. Daarnaast begint Tony met fysiotherapie om zijn spieren weer aan te sterken. Ginny en Bep is ook gevraagd om de hele dag met hem bezig te zijn zodat hij dinsdag weer naar huis kan vliegen.

Dit is het even voor nu wat betreft Tony

Bij ons gaat het leventje verder en dat betekend ook het debat tussen Obama en McCain volgen.
Echter als je in San Francisco rond loopt en je zoekt een restaurant met de TV op de politiek geschakeld dan kun je ze op één hand tellen.

Echter net voor het debat loopt de hele toko vol om de 90 minuten gelul toch te volgen. De reacties achteraf op de TV konden wij echter niet volgen want wij hadden kaarten voor het concert van Joe Jackson.

Hij speelde in het Warfield theater en tot mijn stomme verbazing hadden ze eens geen stoelen op de vloer voor het podium staan. Het was dan ook een geslaagde avond.

Miami Update nummer 16

Goed nieuws wat betreft Tony, ze hebben hem vanmorgen van de Ventilator afgehaald en heb vanmiddag even met hem gepraat. Het eerste wat ik kreeg te horen toen ik vroeg hoe de ouwe was; GVD wat ouwe. Kijk hij is weer bijna beter dacht ik bij mijzelf.

Het onderzoek wat hij vandaag zou krijgen is naar morgenvroeg verschoven, na deze resultaten bekend zijn wordt er actie ondernomen.

Ondertussen gaat ons leventje aan de andere kant van de VS weer gewoon verder. En dus tijd voor een kleine verkiezings cartoon.