Toeval of niet

Sinds afgelopen vrijdag heb ik een vrij vervelend woon-werkverkeer probleem. Namelijk in 5 minuten op je werk zijn door gewoon de berg hier op te rijden. Vrij vervelend aangezien ik geen tijd heb om mijn go-cup met koffie leeg te drinken en dat zal volgen- de week ook niet veel veranderen. Vandaag kregen we hulp van het bedrijf waar wij mee gaan samen voegen, zij zouden namelijk de Service Change voor hun rekening nemen en vervolgens zal deze gek met hun zonnepanelen gaan installeren. Vanmiddag verraste ik de heren dan ook met een lekker potje bier aan het eind van de middag om de samenwerking even te bevestigen. Toeval of niet als we het over bier krijgen, ik had vanmorgen een email in mijn mailbox met een bier vraag betreffende waar kan ik Hoegaarden kopen in El Sobrante. Na wat emails heen en weer vandaag hebben we even telefonisch contact gezocht en maken er morgen avond meteen een gezellige van. Wat blijkt deze Nederlander woont nog geen mijl van ons vandaan. Meer heb ik niet te melden behalve dat ik mijn Hefe Weizen ga nuttigen.

Eindelijk een fikse regenbui

Het weekend is hier begonnen met een fikse regenbui na maanden van droogte en brand- gevaar. In de Sierra's zijn zelfs de eerste centimeters sneeuw gevallen wat hopenlijk een goed sneeuw seizoen zal geven. Kou betekend voor ons huis wood pellets inslaan voordat ze niet meer te koop zijn. Wij hebben namelijk een haard die deze brandstof gebruikt. Afgelopen herfst en winter was er zelfs er een tekort aan wood pallets ter- wijl wij zo'n 500kg in onze tuin hadden staan. Morgen dan ook maar even de auto leeg maken en een lading kopen nu het nog beschikbaar is.

Gisteren kwam Erika terug op een eigen betaalde ticket, ze mist namelijk huis en haar vriendje. We gaan dus straks met zijn alle even naar een High-school Football game waar haar vrienden in meespelen. Vervolgens gaat zij samen met broer james naar een College Football game van de Arizona Wild Cats tegen de Berkeley Call.

Gewoon

Jullie zien het al, ik heb weer eens een nieuwe site alla Loesje gevonden.

Een dagje restaurant in The City

Het is maandag de 17e en dat betekend dat Beppie haar verjaardag viert, echter er kwam weinig van mijn zijde deze morgen. Probeerde namelijk half slapend de dag te starten echter als je dan ook nog rond half acht 's morgens na 4 mijl rijden in een file komt te staan dan denk je GVD kan ik weer terug mij nest in. De hele weg naar San Francisco was dan ook bagger en kwam na anderhalf uur op het eerste adres aan waar we nog wat materialen op moesten halen, die waren namelijk afgelopen zaterdag achter gebleven. Ik zei tegen Chad; Mooi nu we naar de noordkant gaan voor de volgende job dan gaan we ook maar even de toerist spelen. Ik heb namelijk Marloes beloofd om een T-shirt bij het Hard Rock Cafe te kopen en daar was nog niets van gekomen. Gevolg, oeps we zijn verdwaald lol. Een klein smoesje moet af en toe kunnen niet waar. Aangekomen bij het restaurant stonden de mensen al in de keuken de voorbereidingen te doen, het werd dan ook hink-stap-sprong. In iedergeval schoten we lekker op toen de manager zei; Willen jullie wat eten van de zaak proberen met lunch. Mmm dat slaan we niet af en na een heerlijke maaltijd even verder buffelen tot vijf uur om vervolgens naar huis te rijden. Morgen gaan we dan nogmaals een dagje terug echter beginnen dan om zeven uur om de meute op de snelweg te ontlopen.

Braderie in El Sobrante

Inderdaad ze kennen hier de zogenaamde Strolls waar het hele dorp vooruit loopt. Vorig jaar was ik er niet voor te porren tot dat de buren mij zo gek kregen om samen met hen en Lenore een bezoekje te brengen. We begonnen dan ook rond twaalf uur met een Holy Hamburger die we bij de kerk kochten. De hele straat was geblokkeerd en er was van alles te zien, van sieraarden stants tot aan old timers.


Natuurlijk was de lokale politie en de brandweer flink vertegenwoordigd waardoor mijn buurvrouw het niet kon laten om even in een brand weer wagen te staan. En dan heb ik nog helemaal niet over het nummer wat op de wagen staat.

Ook dit zou Amerika niet zijn waar kids aan een eat-contest meedoen echter nu met gezond eten, namelijk Meloen.

Daarnaast liepen we even de restaurants af waar we normaal zo voorbij rijden, damn gezellig tenten met een goede sfeer. Dit geld overigens niet over de plaatselijke kroegen waar de trailer trash flink is vertegenwoordigd. We namen dan ook maar een Magarita bij de Mechanic Bank en ik moet zeggen dat was niet slecht dus tijd voor een refill op de terug weg.
Thuis gekomen hebben we nog even met de buurtjes de laatste Tequila meester gemaakt en een kaasplankje genuttigd.

Annemiek, ik heb helaas niet jullie email adres echter je kunt mij emailen op paul@exoticbelize.nl en dan zal ik je even de foto's sturen.

Nogmaals een poging van een paar pics

Sorrie mensen dat het de laatste keer totaal misging met de foto's.
De gasten zijn vanmiddag inmiddels vertrokken richting Yosemite en dat wordt afkicken kan ik jullie vertellen. Ten eerste blijf je langer op aangezien het hartstikke gezel- lig is en daarnaast zijn hier de nodige flessen wijn en brandy genuttigd.
Zoals beloofd hier wat foto's.

Werken is gezond

Beste mensen, moet even mijn excuses maken wat betreft de foto's. Ze doen inderdaad niet dus ik zal het een deze dagen even nakijken. Ben op het moment mijzelf uit de naad aan het werken om zowat leuke dingen te kunnen doen aan het eind van het jaar. Is dan ook lekker makkelijk dat Chad (leerling monteur) die aan de overkant woont een workaholic is zodat we aardig wat uurtjes kunnen draaien.

Met de gasten Gert & Henry gaat het ook goed, ze vermaken zich hier prima in de Bay Area en zijn vandaag met Lenore naar Napa geweest. Dat laatste had ik graag ook bij willen zijn maar ja, werken gaat soms voor het meisje. Zaterdag vertrekken de heren met de auto richting Atlanta en ben er wel behoorlijk jaloers op. Ze hebben een hele route uitgestippeld wat gaat van Yosemite, Death Valley, Las Vegas, Bryce, Zion, Memphis etc.

Zo nu is het tijd voor het eten, gegroet

Pics van Burney Falls en Lassen

Een vreemde auto in onze neighborhood.

Terwijl de gasten zich hier prima vermaken en we avonds heel wat aflachen zijn er ook andere dingen die zich bezig houden. Achter ons huis is een klein plein met 3 huizen, echter er duikt de laatste week steeds een vreemde auto op tussen 2.30 en 5.15uur. Aangezien mijn achterbuurman een videocamera heeft met motionsensor kwamen we er al snel achter dat het een vreemde vogel en die hebben we meer gehad echter die braken direct in zijn Navigator. Dus wat doe je dan, je staat om 3uur 's morgens op neemt de koffie kan mee in de Navigator en wacht samen met de buurman wat gaat gebeuren. Het is 4.25uur, de auto stopt voor de inrit van het plein, wacht een minuut en rijd verder. Tien minuten later hetzelfde tafereel echter wij besluiten om met de Navigator (zonder licht) achter hem aan te rijden echter meneer is spoorloos. Dus parkeren wij de auto terug op het plein maar nu op de entree. Het is precies 5.45uur, nu stopt hij echter voor mijn huis voor een halve minuut voordat hij het plein achter ons oprijd. De knap met zijn rode baseball cap draait gewoon rond of er niets gebeurt is en rijd de hoek om.

Zodra wij de lichten ontsteken en achter hem aanrijden begint hij met kranten te gooien als een bezorger. Hij volgde zijn route en gooit zijn kranten door het raam echter nadat hij de neighborhood verlaat blijft hij langzaam rijden in afwachting wat onze volgende stap zou zijn. Onze stap was om hem meer ruimte te geven, echter de vogel was snel gevlogen. Echter het belangrijkste hebben we, het type auto en zijn kenteken. Thuis weer aangekomen pakte we snel even een van de kranten op die hij op iemands driveway had gegooit en verdomd het is van vandaag. Vervolgens bij Ken achter de pc om naar de videobeelden te kijken en ook die van de afgelopen 7 dagen, oeps het is de krantenjongen met een verdomd vreemd gedrag. Wordt dan ook vervolgd.

Het is inmiddels bijna kwart voor zeven en het is even tijd om snel de ogen dicht te doen voordat we gaan kamperen met onze gasten.

De warme dagen duren voort

Augustus zit er weer op, dat herinnert mij aan de oudjes die achtien jaar geleden naar Belize vertrokken en er nog steeds niet weg zijn te branden, of moet ik zeggen waaien. Moeders ik hoop dat je de spullen nog steeds heb klaar staan want het lijkt er op dat Felix jullie woensdag wel weet te vinden.

De job waar ik vorige week zondag over schreef is in opdracht en dat betekend dat we in November daar aan de bak moeten. David heeft ondertussen een nieuwe monteur aangenomen die de Menlo Circus moet gaan runnen echter na twee dagen hebben Chad en ik mijn bedenkingen. Meneer lult te veel (drie van de acht uur) plus hij weet alles beter, heb hem dan ook al paar keer gezegd; "Fijn dat jij het beter weet maar de klant wil het zo dus je doe het maar". Vandaag (zaterdag) kwam meneer ook op het werk in Danville en gelukkig waren Chad en ik 15 minuutjes later zodat ze even konden babbelen. Echter ben nog niet aan het werk of hij wil de dienst weer uitmaken echter voordat ik wat kon zeggen maakte David een goede opmerking. Ben dan ook bang voor hem dat hij deze week niet overleeft want zoals eerder al is bewezen; "Je kunt een mens niet veranderen".

Dan onze NL-gasten die morgen komen, het wordt weer lekker slap ouwehoeren met Gert en Henry en we gaan het volgende weekend lekker kamperen. Niet naar Lassen National Volcanic Park maar naar Mcarthur Burney Falls. Het eerste park sluit al haar campgrounds waardoor we moeten uitwijken. Echter Lenore heeft mij beloofd dat dit ook een fraaie plek is om heen te gaan.

Laatste week in Augustus

Het gaat ze gangetje hier in de East Bay, met het werk pendel ik een beetje tussen de paardenstallen en een huis in Oakland. Daarnaast is het 50% kans dat we verdeelinricht- ingen gaan leveren en installeren voor een Lab in Berkeley met een waarde van ruim
driehonderd duizend dollar. Het vreemde hier is dat vele bedrijven de handen niet willen branden aan een verdeler die al snel boven de 400A uitkomt. Komt dan mooi uit want de hoofdverdeler alleen al moet voor 3600A geschikt zijn met daarachter 20 sub- verdelers. We wachten dan ook gerust af want we zijn ondanks dat we weer met ons vijven zijn tot November verdomd vol.

Zelf ben dit weekend met schuren en schilderen begonnen, de meeste mensen weten dat ik hier een schijt hekel aan heb maarja het moet gebeuren. En moet zeggen dat het mij niet tegen valt en het resultaat zichtbaar wordt ondanks dit alleen nog maar de grondverf is.

De week gaat snel ...

Inderdaad de week gaat wel erg snel, ten eerste werk ik met Chad (Turbo) van de verkant. Zijn bijnaam heeft hij te danken aangezien hij verdomd snel om dingen aan te pakken. In iedergeval een positieve bijdrage als je gewend bent een zeikerd bij je te hebben. Ten tweede werkt de zeikerd nu met Joshua.

Chad aan het werk

Inderdaad ook een gecertifi- ceerde monteur die ik graag mag, vriendelijk en veel inzicht. Vandaag was het in iedergeval tijd om de paardenstallen in Atherton een bezoekje te brengen en zoals het er nu uit ziet gaan Chad en ik vrijdag weer maar dan alleen.
In ons huis is het nu vrij rustig geworden nu Erika echt in Arizona zit, nog wel elke dag telefonisch contact met haar mam's maar dat was het. Nee we hebben hier alleen twee katten van 13 en 18jaar die de zaak aardig aan het draaiende houden. Hoewel, ben zelf van plan om dit weekend de houtendelen van het huis te schuren en in de primer te zetten.

Dan nog even een update van Dean in Belize, de oudjes zijn niet vertrokken aangezien er geen directe bedreiging voor Belize City was. En inderdaad de problemen zijn alleen in Corozal (Noorden Belize) geweest zoals jullie waarschijnlijk wel op het nieuws hebben gezien.

Een winderige update

Voor de mensen die het nieuws een beetje volgen weten dat Orkaan Dean aardig huishoud in het Caribisch gebied. Mijn vermoeden klopte dan ook dat ik het oog van de orkaan lager naar links zag zakken dan de oorspronkelijk route.

Ik kreeg zonet te horen dat de mensen in Belize City worden verzocht om z.s.m. Belize City te verlaten en alle Shelter plaatsen zijn geopenend. Mijn vader kennende wacht mijn vader tot het laatste moment. Ze hebben reeds een onderkomen in het Cayo District (grens Guatamala) waar ze bij vrienden kunnen slapen.
Zo en dan nu met het hededaagse, verdamme ik ga weer werken.

Langzaam op gang

Uit eerdere berichtgeving hebben jullie al kunnen vernemen dat deze jongen het even zwaar had. En inderdaad het werd nog gekker. Woensdag heb ik een werkdag van 13uur in San Francisco gehad, een appartementen complex waarvan de voeding opnieuw moest worden getrokken. Ik werd door die wijze vader van mij nog even op geattendeerd dat ik een van de medicijnen niet kon innemen als ik met elektrische gereedschappen werkte. Dus het was elke paar uur wisselen van Iboprofen naar Tylenol en visa versa. Dat werkte aardig maar de volgende dag brak mij alles met het gevolg dat mijn pro- ductiviteit naar hoogstens 10% daalde. Ik verzocht David dan ook z.s.m. naar huis te rijden wat hij vervolgens ook deed. Twee uur later stond ik voor zijn huis als een dweil die bijna niet meer op zijn benen kon staan en dan GVD het alarm niet van de auto af kon krijgen. Zelf had ik de logica niet meer in mijn kop om de zekering van de claxon te verwijderen om zo ongestoord naar huis te kunnen rijden. Na een tussen- stop bij de plaatselijke doehetzelfzaak had ik wel gelijk dat de batterij van mijn remote kapot was.
Vrijdag was het een dag van rusten, hangen, slapen en proberen wat eten naar binnen te proppen. En dat laatste worp zijn vruchten af, het is zaterdag en ik voel mijzelf al een stuk beter. Vanmorgen eerst weer eens een lekker gebakken eitje gegeten en vervolgens naar de super gereden om 2 kilo druiven in te slaan en wat groene zeep te halen voor de Tub. De Tub moet nog even worden geschrobt voordat ik er weer vers water in kan laten lopen. Nadat dit alles heb ik nog even snel de stofzuiger gepakt en het bedden goed in de was gestopt. Pfffffff ik begin weer op gang te komen.

Mensen bedankt voor de reactie via de email, de comments button onder de blog, de Skype en/of de Google Talk.

Ziek

Zo een klein bericht je na ruim een week geen Blog te hebben geschreven. Het is de eerste keer dat ik ziek ben hier in California en dat zal ik ook weten ook. Een fikse keel ontsteking plus wat koorts, en ja dan krijg je medicijnen waar je niet mee mag rijden en/of kan werken metelektrische apparaten. Klinkt verdomd goed echter hier heb ik geen ziekte dagen, het is dan ook dweilen met de kraan open. Zo erg dat ik vandaag bij de klant op een bank heb gezeten nadat ik bijna van mijn stokje ging. Thuis gekomen hups het bed in tot vanavond 21.00uur en vervolgens wat soep gegeten. Nu weer terug en weer een medicijntje scoren.

Groei arbeidsproductiviteit VS valt licht tegen ?

Juist deze kopstuk zag ik in de DFT vandaag, ik kan er met mijn kop niet bij want wij hebben het megadruk wat werk betreft. En dan komen we meteen aan bij onze nieuwe collega, mijn buurjongen. Chad (de buurjongen) werkt nu 6 dagen per week op de onmogelijke tijden bij een gamma gespecialiseerd op badartikelen en de jongen wilde weer terug naar school voor goede opleiding. Dit laatste wist ik niet nog niet op het moment dat hij als een lampje bij mij omkwam tijdens de vakantie. Afgelopen nacht heb ik nog met hem zitten kletsen of hij er belang bij had en vanmiddag stonden we rond 17.15uur bij David voor de deur. Deze vogel was gevlogen echter Renee zijn vrouw was wel thuis die ook van de afspraak afwist. Zij loste het heel simpel op; Mijn man is soms gestoord en vandaar dat ik het roer maar even over neem, je zit de goed verzorgd uit en zie dat je ene goede uitstraling hebt dus je bent aangenomen.
Vervolgens kon ik het niet laten om een voicemail op David zijn mobiele telefoon achter te laten; I quit!! Nog geen minuut later belt meneer terug met de excuses dat de kassa's van een bakkerij plat lagen en dat hij de scooter pakte om het even op te lossen. In iedergeval begint hij morgen samen met mij met een tussenstop bij David en heeft hij zijn huidige werkgever gezegd dat hij niet weer komt.

Free Fitness Program

Het is even wennen een week zonder pc met uitzondering van een half uurtje internet cafe maar toch. Moet zeggen dat ik aardig ben afgekicked. Heb de week in iedergeval de week vakantie genoten samen met Lenore, uncle Wally en diens vriendin. Zaterdagmorgen rond half zeven was het tijd om de koffers klaar te zetten en de laatste dingen op te ruimen. Met de Ferry naar het vaste land en vervolgens met de bus naar Boston. Alles ging vlekkenloos tot dat we op het vliegveld hoorde dat ons vliegtuig ruim een uur te laat was terwijl we juist dat uur nodig hadden om over te stappen in Atlanta. Dus maar eerst even moed indrinken aan de bar bij Dmitri, een Russische jongen die achter de bar stond. Tijdens onze vlucht en bij aankomst en geen informatie of ons vliegtuig er nog stond. Met een stel anderen trokken we een sprint richting het vliegtuig die naar San Francisco zou trekken. We kwamen er dan al snel achter wie wel gedurende week naar de Sportschool gaat en wie niet, damn wat was Lenore snel. Bezweet kwamen we dan eindelijk aan na zo'n kilometer te hebben afgelegd terwijl we de menigde toe schreeuwde om aan de kant te gaan. Het was dan ook het vliegtuig in en direct weer weg. Dankjewel Airtrain voor dit geweldige Free Fitness Program. En wat is er dan niet fijner om 's nachts om half twee uitgeteld in je eigen bed te vallen, heerlijk.

Nantucket in FOG

Zo daar zit ik dan, op een eiland genaamd Nantucket. De enige files die onstaan op dit eiland zijn van SUV's. En dan hoofdzakelijk in Nantucket Town. Voor de rest straalt het eiland rust uit. Vooral als het huisje waarin wij zitten zo'n 300 meter van het strand afligt en geen TV in huis heeft. Juist dan koop je een boek en probeer de schade in te halen. Daarnaast is het natuurlijk ook erg gezellig met Uncle Wally, een proffesor met heel veel humor. Hij heeft ons uitgenodigd om een weekje bij hun te verblijven, dit wat Lenore al enkele keren reeds eerder heeft gedaan zonder mij. De zon probeert momenteel de FOG te verdringen echter tot nu toe weinig succes, echter het weer is er niet minder om want het is nog steeds 25 graden Celcius.

Ik ga dan ook nog maar even genieten van de rust hier op het eiland. Pa en Ma ik zou zeggen een fijne dag gewenst op jullie zoveelste huwelijksdag, ik ben de tel kwijt maar denk dat het zo rond de 48 moet zijn.

Verdachte rugzak?

Na mijn kleine update van gisteren kwamen we er achter dat dit blondje een kleine rugzak had vergeten op de Airport. Dit gebeurde terwijl John ons met de auto oppikte. Nou zie je de meest vreemde dingen op TV van verdachte rugzak gevonden behalve die van ons. Bellen met het telefoonnummer van gevonden voorwerpen, de mailbox is full. Bellen met de politie op de airport, erg vriendelijk maar niets gevonden en door verwezen naar het nummer. Dan maar terug met de bus richting airport waar we ook Nada kregen te horen. Met andere woorden, kleine digitale camera weg, speciale hoofd- telefoon met ruis onderdrukking (vliegtuig) weg, verkijker weg, ons leesvoer weg en mijn contactlenzen. Jammer maar het leven gaat verder, dan maar naar het museum zonder camera Vervolgens door naar het naast gelegen Central Park waar we onze oude gewoonte hebben hervat, namelijk een lekker Magarita drinken op het terras. Na een kleine energie dip werden we door John opgehaald en reden vervolgens via Time Square naar het Chelsea District om te eten. En als je dan toch in het district bent dan moet je ook even naar de roots van de Gay scene meepakken, namelijk Stone Wall Inn. Eind juni schreef ik hier als eens over en nu was het tijd om daar een lekker pilsje te drinken. Het feest kan voor Lenore helemaal beginnen als er een pool biljart is. Ze had aardig te smaak te pakken en veegde de vloer aan met de dames. Daarna nog even uitwaaien aan de kade van de Hudson River en dag een zat er op.

Dag 2 begint laat na te weinig slaap te hebben gehad, we kwam niet eerder dan half twaalf uit bed. Rond vier uur hebben we een uitje met John zijn werk, ze zijn namelijk hier een Duck tour in NY begonnen naar de jaren succes in Boston. Duck Tour???, je maakt een tour door de stad in een ampfibie wagen en dus van de Hudson River de straat op.

Kleine Update

Inderdaad dit wordt even een kleine update maar dan vanuit NY. De afgelopen dagen ben ik er niet aan toegekomen om wat te schrijven. Je kent het wel, druk op het werk, druk thuis en natuurlijk op het laatste moment de koffer in pakken. Gisteren moesten we optijd op het vliegveld zijn aangezien we weer eens oude wetse vliegticket hadden en niet via internet onze boarding pass konden uitdraaien. Het was meteen geluk want we werden in een vlucht eerder gezet zodat we gegarandeerd de vlucht in Denver konden nemen. Dus na twee bier en wat spicy chicken wings hups het vliegtuig in. We hadden nogmaals geluk want ons plan was eerst om in Denver Airport wat te eten. Echter na 23.00uur schijnen ze daar niet meer te willen werken en dus waren alle eettentjes dicht. Dit ondanks dat er nog zo'n 2000 mensen in de terminal rond hingen. Afijn de vlucht naar La Guardia Airport in NY was optijd en voordat we het wisten zaten we al met vriend John aan een Amerikaans ontbijt. Zo jullie zijn weer bij, ik ga maar eens een douche nemen en hups de stad in.