Weer eens Uiensoep

De laatste dagen is het rustig hier in huis, Lenore en ik zijn bekaf. Komt misschien ook wel een beetje nu erveel mensen ziek zijn in deze regio. Wat ik anders nooit doe gebeurd nu namelijk voor deTV hangen en dat met al die reclames pfffffff.
Na vanmorgen Marloes en Vincent te hebben gesproken heb ik Chantal teruggebeld die mijn vrijdag belde terwijl ik aan het werk was. Daarnaast nog even met mijn tante uit Zoetermeer gebeld die ik al in geen drie maanden meer had gesproken. Daarnaast loop ik al weken te roepen dat mijn sambal badjak op is van het merk Koningsvogel die ik altijd op mijn verkeerde pindakaas smeer. Nu blijkt dat Lenore via een Nederlandse winkel in San Jose het spul heeft weten te bemachtigen inclusief de Calve pindakaas. Erg lief van haar ondanks dat de pot van 800 gram al snel U$16 kost, maar goed als je dat afstreept tegen een vliegreis dan is het al snel een good deal.

Zoals jullie waarschijnlijk wel op het nieuws hebben gezien is de meeste oogst van Californië naar de klote en dat merken we hier goed in de winkels al was het hier nooit goedkoop. Heb dan maar ook besloten om weer eens vaker uiensoep te maken. De uien zijn gelukkig hier nog wel betaalbaar en wat bouillonblokjes doen wonderen. Nu nog even opscheppen en we kunnen aan tafel.

Eindelijk weer eens vroeg op

Het onderwerp betekent niet meteen een lange Blog want ik hoop vandaag toch nog even een paar uur te werken. Het Nederlandse nieuws brengt bij mij de grijns weer aardig op mijn gezicht, iemand uit Hellevoetsluis als de Joker op zijn ID-kaart, een hamster bij Appie Heijn en dan nog even een crematie op de valreep stoppen. Dat laatste lijkt mij toch wel verdomd erg voor de familie en ik wens het niemand toe.
Waar ook niet om te lachen valt is dat ik zeer waarschijnlijk te weinig belasting heb betaald over 2006. Dit had ik kunnen voorkomen door geld opzij te zetten voor het pensioen, maar hoe doe je dat als je geen reet hebt verdiend? Ik hou mijn hart dan aardig vast wat er gaat gebeuren, zal David vandaag nog eens vragen. Volgende week krijg ik in iedergeval uitsluitsel van de accountant die Lenore al jaren heeft. Nu weet ik meteen weer waarom wij het altijd over de “je naait mij steeds” van Amerika hebben.

Je bed niet uit kunnen komen

In Nederland had ik daar ook altijd wel eens last van maar de afgelopen dagen gaat het hier ook goed. Voor Erika kwam het goed uit want ze kwam op school en was een deel van haar huiswerk vergeten, dus mijn verslapen kwam haar goed uit.
Dan vanmiddag was het poging twee bij een andere grote bank, ik kwam binnen lopen en werd direct geholpen. Daarnaast had ik ook nog eens een bank gevonden die inderdaad geld over kan maken met niet al te veel poespas. Enige nadeel is dat de setup 5 dagen duurt bij de eerste transactie, in iedergeval kan ik opgelucht adem halen.

Thuis gekomen was het de kachel aanzetten, een overgebleven potje Ben & Jerry ijs pakken en de kat opschoot om de State of the Union te kijken. Als resident moet je toch een beetje op de hoogte blijven wat Hij daar in Washington heeft te zeggen.
De dames kwamen pas om half negen thuis dus dat ijsje kwam mij toch goed uit.

Op jacht naar een bank

Klinkt stom maar de vaste Bloglezers weten dat ik in begin problemen had om een bankrekening te openen aangezien ik nog geen Social Security nummer had. Lenore's bank, een Credit Union waar vele mensen uit de gezondheidszorg een bankrekening hebben deden niet moeilijk en zelfs mijn ouders konden zich inschrijven. Tot nu toe heb ik een ideale regeling met mijn Pa en switchen geld van de ene rekening naar de andere. Maar laat dat geld potje van hem in Nederland nu langzaam opraken en ja dan moet je naar andere oplossingen zoeken. Mijn Credit Union kan het wel maar wordt heel omslachtig plus ik heb een probleem als het geld zoek raakt. Dus hups vanmiddag na werktijd naar de Washington Mutual, een bank die je hier veel in de regio voorkomt en een BIC-nummer heeft aldus de ABN website. Ik kom binnen zit 10 minuten en vraag de dame van eind 70 die voormij is; Mevrouw hoelang wacht u al. En zei antwoordde ruim een half uur, en dat terwijl de dame naar een ander personeelslid was gelopen die weigerde om haar te helpen. Voormij is dit dus niet de bank, morgen na werktijd opzoek naar de volgende. Ik heb nu drie grote banken over in de regio en hoop te scoren. Daarnaast blijft het een raadsel of ik elke keer nog naar de bank toe moet, internet bankieren staat hier nog steeds in de kinderenschoenen terwijl ze dit het land van de onbegrensde mogelijkheden noemen. Het enige excuses wat de bank en andere instellingen hier hebben is nine eleven, en natuurlijk komen ze hier elke keer weer mee weg.
Naast al deze sores heb ik er vandaag weer een tijdelijke kroon bij, Barry G. Kami deed het dit keer helemaal zelf. Mijn vraag aan hem was dan ook direct; Heb je al die leuke dames naar huis gestuurd. Ja hij zal weten dat ik met plezier naar zijn praktijk heen gaat. Hij belde mij net zelfs op of alles goed was en geen pijn had. Niet alleen de banken kunnen leren van zijn service maar ook de tandartsen in Nederland. Nu nog even vol houden en ik loop over drie jaar met een zonatura gebitje in Nederland, lol

Een lekker relax weekend

De laatste dagen gaat het zijn gangetje, het enige wat over de soap serie te vertellen is dat Wendy haar spullen heeft opgepakt. Jammer want zowel Douglas als ik hadden geen enkel probleem met deze dame. Over Dennis hoor ik weinig meer, ik weet dat hij een hele renovatie voorzich zelf doet. David weet verdomd goed dat ik die negatieve shit niet meer wil horen. Goed nieuws is dat hij mensen om zijn vacatures hebben gereageerd. Nu nog zien of hij wij een geschikte collega erbij krijgen.
Vrijdagmorgen was het weer eens vroeg dag, de bouwkundige aannemer waar wij soms werk voor verrichten start rond 6.00uur 's morgens. Dat was iets te veel van het goede maar stond toch rond half zeven al bij de groot-handel aan de afhaalbalie. Na de werkzaamheden in de Central Building van downtown Oakland moesten we nog even naar een gebouw met appartementen. Het gebouw gelegen aan Broadway Ave. was in de begin 1900 een hotel en elke appartement heeft maar 1-2 eindgroepen. Met de huidige voorzieningen van deze dagen is dat natuurlijk niets en we moeten een oplossing bedenken hoe we dit gaan doen. Het valt allemaal niet mee aangezien het gebouw een doolhof is, vooral als je de kelder in komt waar de huismetering staan geïnstalleerd. Na in drie appartementen drie armaturen te hebben verwisselt was het tijd om naar Berkeley te racen. Had al een tijd geen voetbalwedstrijd meer gezien dus dat kwam goed uit echter racen over de freeway, forget it. In iedergeval had ik mazzel, de ploeg begon pas te scoren toen ik had plaatsgenomen op de houten tribune banken en wonnen vervolgens met 2-0.

Na een simpele maaltijd was het tijd om nog even mails te beantwoorden, chatten met mijn Pa en mijn pensiline in te nemen voordat ik in mijn koude bed kon stappen.

Hoe krijg je rook uit je stereo

Wat kan de dinsdag heerlijke beginnen dan met een kop koffie en je dag inplannen rond de tandarts. Eerst 's morgens langs de groothandel om spullen op te halen voor de service change, daarna snel naar het werkadres om vervolgens bij Douglas in de wagen te springen die mij bij BART afzet. Gelukkig had ik blijkbaar de dienstregeling mee want binnen 2 minuten stond er een metro die mij vervolgens 10 minuten later hartje Oakland afzette. De tandarts was een bijzondere ervaring over mijn mond werd een plastic doek gelegd met een opening voor de kies. Eerst werd Paul natuurlijk helemaal plat gespoten met verdoving en hopa start die motorie. Nu had ik twee jaar geleden ook al aan die kies een wortelkanaal behandeling gehad maar het schijnt dat ik een bijzonder mens ben. In plaats van twee wortels heb ik er drie aan de kies en laat die derde nogmaals een aftakking hebben zodat we een vier als een rond getal krijgen. De oude vullingen werden eruit gehaald en de derde wortel werd even flink te grazen genomen. Na wat X-rays was het dan zover, alles was nu goed en ze konden de kies weer aftoppen. Heb niet vaak twee uur mijn bekkie open echter nu had ik geen keus.

Rond 12 uur was ik dan eindelijk weer in Berkeley waar ik samen met Douglas de service change kon doen. De aansluiting van het huis was een zootje en het nam ons dan ook tot vanavond zes uur in beslag om het klusje te klaren. Echter in het donker had ik een nul in de junctionbox over het hoofd gezien waar we nog een draad voor te kort kwamen.
We gebruiken hier praktisch altijd share neutral zo ook vandaag en ja hoor, waar Paul altijd de mensen voor waarschuwd gebeurt mij.Gevolg is dat de Sony stereo bij de mensen binnen in rook opging maar dan ook letterlijk want er stond 230Volt op. Ik kon mijzelf wel voor de kop slaan. Echter David die ons de laatste twee uren had vergezeld zei dat het gewoon jammer was en dat het hem ook al eerder is overkomen.

Morgen weer een frisse start met de nodige Ibuprofen en Pensoline en dan maar hopen dat de pijn in mijn bekkie weg gaat.

Nationale feestdag

Het weekend was vrij rustig voor ons, was zelf slecht te pas en heb dan zo lang mogelijk in bed gelegen. Echter zaterdagavond was het tijd voor The Harlem Globetrotters, Mim had ons uitgenodigd om het te gaan bekijken. Het was leuk om te zien wat voor een truckjes ze allemaal uithalen met een basketball maar ik hoef het geen tweede keer te zien. De zondag wilde ik een lange email beantwoorden van Leo, hij is al jaren vertegenwoordiger in het licht echter ik had er even dus geen puf in. Sorry Leo het komt deze week zeker. Wat we wel zondag deden was richting Fairfield rijden, een plaats zo'n half uur hier vandaag. Lenore's Medical Group kwam hier bijeen om spullen klaar te maken voor de trip naar Belize in maart, een paar Ventilators (beademings appartuur) waren reeds verzonden naar een stichting die paar keer per jaar richting Belize rijdt. Echter nu kwam de allerlei slangen en andere artributen te voorschijn wat je in een normaal ziekenhuis ook ziet. Zelf zou ik ook graag mee willen gaan tijdens de trip echter alles hangt ervan af of Continental nog een plaats vrij heeft voor iemand met Airmiles. Heb de afgelopen jaren aardig opgespaart en er moet nog een tripje in zitten.

Dan vandaag maandag de 15 januari, het is Martin Luther King Day. Een nationale feestdag behalve dat immigranten zoals ik er weinig op uit doen. Nadat ik de berging eindelijk eens had uitgemest (en dat rond het vriespunt) was het tijd om naar Oakland te rijden en een job aan Suite 1106 van Central Building te starten. Tijdens het uitladen van mijn gereedschap stond ik geparkeerd naast een rode lijn, wat betekend; U kunt hier nimmer parkeren. Op het moment dat ik het gebouw weer uit kwam lopen liepen twee agenten mij te gemoet en zei vriendelijk goedendag. Normaal had ik al reeds een parkeerboete gehad maar ze zijn vandaag gelukkig wat aardiger.

Dan de soap bij ons op het werk, Dennis schijnt nog steeds aan het werk te zijn aangezien David nog geld van hem krijgt. Echter nu blijkt Wendy, de dame die de financiële administratie doet ook het spugzat met hem te zijn na diverse drijgmails. Op het moment houd ik mij erzelf buiten zoals ik tegen David deze middag; David ik wil lekker aan het werk zijn en dus houd die negatieve shit bij mij vandaan. Echter Wendy vraagt zich nu wel af hoe het met haar veiligheid zit en daar kan ik mij iets verdomd goed bij voorstellen.
Morgenvroeg ben ik weer eens de lul, ik heb een ontstekking aan mijn kies wat betreft de wortel. Echter nu gaan ze kijken of ik opnieuw een wortelkanaal behandeling nodig heb voordat ze de kies van een kroon voorzien. Ben in iedergeval blij dat de zon schijnt

Sinds een jaar hier

Gisteren was het een jaar geleden dat ik mijn voeten aan de grond mocht zetten op dit continent om samenmet Lenore een nieuw leven/tijdperk te beginnen. Klinkt sappig maar dat is het ook, we doen bijna alles samen behalve de vrijdagmiddag na want dan is het tijd voor Gerrard's Electric zogenaamde Safety meeting (biertje) houden. Wat betreft de vakanties, die kosten relatief weinig geld want kamperen in de States kost bijna niets en is fun. Daarnaast heeft Lenore vrienden over verschillende Staten waar-door ik weer totaal iets anders zie. En ja soms heb je ook geluk dat je mensen kent die ons uitnodigen in hun tweede huis zoals in Lake Tahoe, zie het maar als een soort Couchsurfing. Het is vrijdagavond en Lenore is slecht te pas, zal er zo dan ook een Grog klaar maken zodat ze lekker naar bed kan. Voor de weekend staat er weinig geplanned behalve dat we door Lenore's moeder zijn uitgenodigd voor de Harlem Globbertrotters die morgenavond in Oakland's Oracle Arena spelen.
Dan wil ik de mensen nog even bedanken voor al die mail en emails die het afgelopen jaar heb gekregen en ik zou zeggen blijf zo doorgaan.

Even de tijd nemen

Mensen ik heb weinig te melden deze dagen, het gaat allemaal ze gang-etje. Nadat Diana gisteren weer naar ruime 9 weken weer eens probeerde om wat van mijn kapsel te maken was het vandaag tijd om naar de tandarts te gaan. In eerdere blogs heb ik al aangegeven dat ik hier met plezier heen gaan, dat was in Enschede bij Nijhuis toch wel anders. Nadat ze mij de tanden hadden schoongemaakt kwam Barry nog even met mij kletsen ivm zijn bezorgdheid van een kies. Gevolg is dan ook dat hij mij gevraagt heeft om eerst de kaakchirurg te bezoeken voor zijn visie, damn. De kies staat op de eerste plaats om een kroon te krijgen echter nu blijft het even een vraagteken?
In iedergeval is het fijn om de avond af te sluiten met het lekkerste Nederlandse ochtend programma van Patrick Kicken inclusief zijn cabaret Knijter.

De eerste week in januari 2007

Sinds woensdag ben ik weer aan de slag, geen negativiteit op de werk plek is goed ontvangen door Douglas en David het baasje. Wat betreft Dennis, daar zal ik geen last meer van hebben ondanks dat meneer weer eens zijn uren niet bij heeft gehouden. Heb geprobeerd vriendelijk te blijven maar soms helpt dat bij sommige mensen niet en ja dan moeten ze het maar aanhoren. Volgens David zou ik geen last meer hebben dus ik ben benieuwd, hij zou in iedergeval in dienst blijven totdat hij zijn schuld heeft afbetaald.

Wat betreft mijn energie, die is de laatste week flink gedaalt sinds dat ik een flinke verkoudheid heb. Uitslapen, vitaminentabletten en een grog moeten mij weer op de been brengen. Als we het over koud hebben, afgelopen oktober hebben wij 2 pallets vol met elk 50 zakken brandstof voor onze kachel gekocht. Er waren mensen zeiden; Is dit niet een beetje veel van het goede. Laat we vrijdag horen dat eind December een van de weinige fabrieken is opgegaan in de rook, er is geen zak meer te krijgen. Mensen staan bij de winkels te wachten tot dat er een vrachtwagen komt met 10 zakken, dus met andere woorden; Mazzelpik. In iedergeval zitten wij niet in de kou.

Dan de belastingdienst, die kennen we hier ook in Californië. De komende weken probeer ik alles bij elkaar te schrapen en in het software programma te gooien, en nu maar hopen dat ik niet bij hoef te betalen.Het schijnt hier maar al te vaak voor te komen.

Een rustig nieuwjaar

Oudjaarsdag was onder het motto wandelen in de omgeving, kaarten met de groep en Hall een Grog klaar maken. Onze gast heer heeft het goed te pakken en moest dan ook snel zeggen dat hij niet meegaat voor het Buffet bij CalNeva. De Casino ligt op de staatslijn van Californië / Nevada en is bekend doordat Frank Sinatra hier rond doolde. In iedergeval hadden ze ook een zaal waar feestelijk het Oud en Nieuw werd ingeluid met veel vallende ballonen. Echter toen er een stel knapen met drank begon te gooien vonden wij het wel welletjes. Renee en Erik wilde even Black Jack spelen en ik moet zeggen voor die korte tijd dat ze aan de tafel zaten deden ze het vrij goed en maakte U$ 90 winst. Nee dit is niets voormij, ik geniet wel met het kijken. Thuis hebben we met zijn vieren nog twee uurtjes gekaard terwijl diverse smsjes vanuit Nederland binnen kwamen.

Ik wens iedereen een gezond en liefdevol 2007 toe.

Bijna oud en nieuw

Wat gaat de tijd toch snel, na een gezellige kerstmis met Lenore's familie is het al weer bijna oudjaarsdag voor ons.Erika is bij haar vader voor de kerst en oud en nieuw terwijl James tijdens deze dagen moet werken bij het NBC station. Na een paar dagen werken hadden wij de mazzel dat we een paar dagen in de bergen van Lake Tahoe kunnen doorbrengen. Lenore en ik kregen de uitnodiging van goede vrienden die daar een huis hebben want zelf hadden we dit ons nooit kunnen veroorloven. In iedergeval is het heerlijk om tegen de licht besneeuwde bergen aan te kijken terwijl wij hier zo'n 300 meter van het meer afzitten.

Mensen een fijne jaarwisseling gewenst en pas op ogen en je vingers.

Een luie zaterdag ochtend

Zoals wel vaker in het weekend stonden wij weer voor 8 uur beneden om samen een kopje koffie te drinken terwijl onze gast James (Lenore's zoon) nog in coma op de bank ligt. Nu zullen velen zeggen, heb je geen bed voor deze jongen, zeker wel maar het schijnt dat hij zich prettiger voelt op deze plek. Sinds Sky radio aanstaat klinken de kerst liederen weer lekker ondanks dat ik niet zo kerstfreak ben, iedereen is hier extra aardig en dan denk ik bij mijzelf doe normaal.
Ik krijg de laatste weken vele mailtjes binnen wat betreft mijn werk, inderdaad ik word gek van de soap-serie maar het werk opzich bevald mij goed. Heb dan ook mijn baas David gisteren een mededeling gedaan, neem afscheid van Dennis of ik ga zelf na een andere baan zoeken. Het klinkt hard en vertelde hem ook om nog paar weken ermee te wachten maar het kan gewoon niet langer. De jongen is te vaak uit de roulatie en/of zegt gewoon op de dag zelf, doei ik heb wat anders zoals dat gisteren weer eens voorkwam.

Vandaag kreeg ik ook eindelijk weer eens een duikflits in de mailbox, welles waar de eerste van 2006 maar dat beloofd wat voor volgend jaar.

Zo en nu tot de gewone routine van de dag, douchen en de dagelijkse dingen doen.

Merry Christmas

Paul and Lenore

Een gewone woensdag

De laatste dagen is er weinig gebeurt, werken met de soapsterren Dennis en Douglas is laatste tijd vermakelijk of moet ik zeggen dat ik er soms moe van wordt. Kijk dan ook best wel uit naar volgende woensdag als het mij laatste werkdag van het jaar is. Even lekker luieren in het tweede huis van Hall en Renee wat bij Lake Tahoe ligt en samen met hen Oud en Nieuw vieren. Maar zo ver is het nog niet want we hebben eerst kerst met Lenore's familie en het mooie is dat ik een thuis wedstrijd heb, ze komen namelijk hier.
Dan nog even een kleine update van 19.12uur, Lenore en ik zitten nog even aan de eettafel en zegt tegen mij; Paul een aardbeving. Ze had het nog niet gezegt of het huis begint zo'n 3 seconden flink te schudden, kleertje dit had ik nog niet meegemaakt. Via de website en het nieuws wat vrij snel overschakeld was het een 3.7 op de schaal van Richter. Lenore vertelde mij dat de tweede ook zo zou kunnen komen dus ben ik maar verder met mijn eten gegaan, je weet namelijk nooit wanneer je weer wat te eten krijgt.

O-shit

Eindelijk had ik zaterdag tijd om dom achter de pc te zitten terwijl Lenore naar het werk was en Erika de voetbaltraining had. De buik vol met koffie en vervolgens om drie 's middags naar Berkeley om bij Hall (Margret's broer) een paar low-voltage lampjes te repareren. Altijd leuk om een vriendendienst te doen want we hebben een uitnodiging van hem om naar hun huis in Lake Tahoe te komen en Oud en Nieuw te vieren. Ben ik ook blij van want er is hier geen zak aan zonder dat vuurwerk, daarnaast zijn de buren er ook niet waar we effe lekker gezellig op de borrel kunnen komen.
Wat betreft Erika, die gaat donderdag al richting haar vader in Arizona om kerst te vieren met haar halfzusje, James werkt nu bij een televisie station van NBC en zal de dagen op het werk vieren.
Over de buren gesproken, zaterdagavond hadden we weer afgesproken om gezellig bij elkaar op bezoek te komen, enige nadeel was dat we kip aten. Ik kon het dan ook niet laten om op mijn weg naar huis bij de Mac te stoppen voor een dubbele cheese burger. Erika eet namelijk alleen maar gevogelte waar wij ons eten vaak voor aanpassen en laat mij dat nu effe de neus gaten uit te komen. Na het eten bij de buurtjes kwamen in iedergeval de speelkaarten op tafel om ons kaartspel O-shit te spelen, het werd een latertje echter we stonden vanmorgen weer optijd naast het bed. Na een flinke bak koffie was het tijd om de kerstboom op te tuigen. Vervolgens geprobeert om Vincent te bellen om zijn verslag te horen van de voetbalwedstrijd van zijn Club FC Twente. Helaas kreeg ik geen contact en ik baalde flink aangezien ik hem een week niet aan de telefoon heb gehad, dus morgen nog maar eens proberen. Vanavond hadden we dinner bij Lenore's ouders en vervolgens nog even langs Margret die niet wilde weten dat ze 48 jaar was geworden. Morgen kan de week weer beginnen en eens kijken hoe het verloopt, bij Gerrard Electric weet je het nooit.

Kort verslag

Ik heb weer een paar dagen verstek laten gaan dus tijd voor een kleine update. Zoals jullie al konden lezen zou ik het zondag rustig houden op mijn verjaardag, wat ik niet in de gaten had was dat Lenore mij van het huis weg hield. Eerst lunchen bij de Calypso en vervolgens samen maar liefst U$ 18 verbrassen in het Casino van het Princes Hotel. Terug bij huize Nijssen zie ik drie mensen in de woonkamer staan die toch minimaal 1 1/2 uur van Belize City vandaan wonen. En inderdaad ze hadden mijn tuk, de familie King, diverse mensen van Universal Health Service waaronder mijn persoonlijk dokter Hidalgo en een reeds mensen uit de Hollandse Clan. Er werd zelfs door een van de mensen een electrische gitaar met versterker uit de auto te auto gehaald om lekkere muziek te spelen. Mijn mams wist precies wat ik voor mijn verjaardag wilde, namelijk 'Gezelligheid'. Wel de actie is geslaagd en nogmaals dank.

De maandag begon met een flinke Kater ondanks dat ik mij aan een mix heb gehouden namelijk rum met een snufje cola. Het kwam nog steeds met bakken uit de lucht, Beppie onze eigen meteorloog wist ons te vertellen dat er binnen 24uur 3inch (7,5cm) regen was gevallen. Lenore en ik besloten dan ook maar om een kort tripje te maken richting de Belize Zoo, ondanks het slechte weer hebben we kunnen genieten van de dieren. Als afsluiting was het even een hamburger eten bij restaurant Cheers.

Dinsdag was het een Cayo dagje, ook nu bleef het met bakken uit de lucht komen echter Lenore was nooit in het Cayo district geweest. Het district ligt tegen de grens van Guatamala wat overigens ook goed te zien is van Maya Ruine Xunantunich, je komt hier door een pontje op de mopan river over te steken. Voor de kenners, de weg is nu geasfalteerd tot aan boven toe. Na een rondleiding van een uur besloten wij Constance op te zoeken, de lieve schat van midden tachtig woont in een huis waar vele mensen de monden bij open vallen. Delen van het huis heeft namelijk geen buiten gevel en zo gebeurt het regelmatig dat een vogel een afkorting door het huis neemt terwijl je een kopje koffie zit te drinken. Vervolgens richting San Ignacio om bij het eettentje van Corrie te eten en wat bij te kletsen voordat we richting Belize City terug rijden.

Woensdag was het tijd om naar huis te gaan, naar een dikke knuffel van Pap's en Mam's weer met Continental terug richting Houston. Na een 'welcome home' van customs (Dit doet mij toch weer goed) moesten we van de E gate naar C, echter toen we daar aankwamen bleek het weer in E14 te zijn veranderd. Toen we na gingen vragen bij de Service balie van Continental zei de man spontaan dat dit de gratis Fitness program van hun maatschappij was. Moet zeggen dat het origineel antwoord was echter stond op de schermen ook 2 uur vertraging. Na een biertje en wijntje bij de Fox Sport Bar toch even kijken bij de Gate, nog steeds vertraging damn. Dan maar even een kopje koffie drinken bij SLIK Starbucks, ja mensen ik weet het maar ik had gewoon cafeinne nodig. Rond 18.00uur loopt Lenore even naar het toilet en ziet op het scherm dat de vlucht over 16 minuten gaat. Shit Paul we moeten rennen, inderdaad we waren een van de laatste passagiers alhoewel. De piloten die de vlucht van San Francisco naar New York zouden vliegen zaten ook naast ons bij Starbucks. We zaten samen met hen even later op de achterste twee rijen en dat heeft ons geen windeieren gelegd. De bediening was namelijk Toppie, de stewardess kan zo in mijn favoriete kroeg aan de slag.

Donderdag en vrijdag.Ik ben weer aan het werk en zoals gewoonlijk eindigd dit vrijdags in een kroeg voor de Safety Meeting.

Welcome to the tropics

Dat klinkt inderdaad heerlijk, tropics, exotic, sun en wat heb je nog meer. Helaas geen van dit alles hebben we tot nu toe gezien in Belize, het is meer onder het motto; Hoeveel regen kan ik in een keer op de grond krijgen.

Gisterenmiddag kwamen Lenore en ik dan ook eindelijk aan in vlucht CO 1628, gescheiden dat wel. De enige mogelijkheid voor haar was om first class te vliegen met haar gespaarde airmiles. Ik zat 15 rijen achter haar en moest het doen met een klein zakje zoutjes en Cola light terwijl zij zat te genieten van lekker kaasplankje met een Chardonnay. Nadeel, te weinig slaap voor haar zodat ze gisterenavond om negen uur was uitgeteld. Bij mijn Pa’s en Ma’s heb ik meteen de schade ingehaald en ben begonnen met een heerlijke Barrel Rum. Ter gelijke tijd was het tijd om de meegenomen kerst verlichting op te hangen, herinnerde mij van het afgelopen jaar dat hun streng met lampjes niet meer goed was. Daarnaast hadden we bij Home Depot een sneeuwpop van 1,8 meter gekocht die zichzelf opblaast en verlicht. In het begin van de avond vonden mijn ouders het wel eens lekker om uit eten te gaan, Old Belize is hun vaste plekkie en ligt zo’n 7 mijl buiten Belize City.

Vandaag is het dan 10 december, als ik mijn goed herinner ben ik vandaag weer een dagje ouder geworden en wat is het dan leuk om even met Marloes te kunnen kletsen via de google talk en een kaart te ontvangen van haar en kleine broer Vincent. Daarnaast kreeg ik paar pressies van Lenore en mijn ouders voordat de familie Boerhof nog even kwamen babbelen via de ooozo populaire google talk.
.

Finally the Short-break

Het is vrijdagavond en het zit er op tot aan donderdagmorgen. Douglas kwam vanmorgen aan met een cadeautje.Een Drill and Drive Accessory Kit, met een kaartje erbij waar zijn slogan op staat: Ya' OK, but don't do it !!!
Ja en dan kun je naar een dagje zwoegen er niet onderuit om naar de Ken-sington Pub te gaan voor een paar biertjes. Echter rond 16.45uur had ik nog effe een storing op te lossen bij een dametje van 90 jaar, ze was al wel zo pinter om mij te vertellen wat er verkeerd was gegaan. Ze had namelijk twee electrische kachels aangezet om een eindgroep, echter ze wist niet waar de breakers waren. Ik heb haar dan maar ook een fijne weekend gewenst en de 5 minuten niet genoteerd. Zoals gewoonlijk waren de twee biertjes in de Pub uitstekend en zoals wij elke keer zeggen een geslaagde Safety meeting.
Thuis aangekomen is het tijd om in de stemming te komen voor Belize, de Punta Rock, Salsa en de Merenque klinken hier dan ook door het huis. En dat te bedenken dat ik voor Tony Nederlandse feestmuziek mee moet nemen. De weersverwachting voor Belize is de komende dagen K.... maar we maken er zeker een leuke tijd van ondanks dat we morgenvroeg al om half vier op de airport moeten zijn.

Langs deze weg wil ik een van mijn vaste Bloglezers Karin heel veel sterkte wensen met de grote stap die zij gaat maken.Ze bezoekt al jaren Kenia en heeft zelfs in 2005 drie maanden in een weeshuis gewerkt. Nu gaat ze haar geluk opzoeken en ik vind het helemaal TOP, nu nog hopen dat ze net zo regelmatig Blogt als mij.

Het komt dichterbij

Het tripje Belize komt dichterbij, zaterdagmorgen rond 4uur moeten reeds op SFO zijn om 2 uur later onze vlucht te pakken. Tot die tijd hoor ik geklaag aan van de collega's die blijkbaar nog steeds problemen met elkaar hebben en probeer ik de klant te vreden te stellen. Dat laatste gaat niet altijd goed, gisteren belde ik een aannemer op toen ik ter plekke was en begon mij regelrecht af te kafferen aan de telefoon. Een uur later kwam hij ter plaatste en vertelde hem dat ik dit van niemand hoefde te pikken, dus ook niet van hem. De man was een wandelende tijdbom, volgens mij kon hij op elk moment neer vallen van overspannenheid. Echter hij vond dat ik maar een verdomd grote mond had terwijl ik het nog netjes zei.
Vanmorgenvroeg was het even snel mijn gereedschap in de andere auto laden want Lenore zou Carpool rijden aangezien ze toch naar Berkeley moest voor de tandarts. Lullig van het verhaal is dat ik net telefoon krijg als ik op de bouwplaats sta. Schat de linker voorband is plat, inderdaad dat is verdomd lullig maar ik kijk 's morgens niet of de banden plat zijn. Dennis mijn collega kwam toevallige wijs de hoek omrijden aangezien hij met zijn eigen auto zou rijden, hij was zo vriendelijk om Lenore te helpen terwijl de kids door iemand anders naar school werden gebracht. Vandaag mocht ik weer over de vliering kruipen / lopen om de downlights aan het branden te krijgen, voel me net Darth Vader met het masker op. Echter deze klant is super te vreden en zo zie ik het graag.

Niet vooruit te branden

Het is de hoogste tijd om weer naar het werk te gaan terwijl jullie de goedheiligman op bezoek hebben. Na maandag een trage start van de week te hebben gehad moet het nu toch wel gaan gebeuren. Gisteren ging de service change (verzwaren van de huis aansluiting) niet op rolletjes. Oke moet zeggen dat het niet een makkelijke leiding weg had om even een dikwandige stalen buis van 35mm te leggen maar dan nog.
Vandaag wordt het weer een dagje over de balken van de fliering lopen om
de installatie van de ondergelegen ruimte omnieuw te installeren.

Nu even totaal wat anders, want de hele Bay Area is nu al een week gefocused om een echtpaar met kids wat vermist wordt in Oregon. Ze waren al 9 dagen vermist tot dat ze gisteren de vrouw met kids in goede toestand vonden. De man die bij C-net werkt schijnt 2 dagen daarvoor te voet hulp proberen te halen maar hij is nog zoek, de media zit er dan ook boven op. Wij hebben afgelopen augustus in de buurt gekampeerd en ik kan je vertellen dat je daar niet in de winter vast wil zitten. De wegen zijn smal, steil en een compleet doolhof.