Saturday Night

Het is al weer een weekje geleden toen de ellende in Japan begon. Ik heb zelf het gevoel dat de catastrofe nog steeds niet is te overzien en neem mijn petje af voor de Japanse gemeenschap. Ze hebben begrip en geduld en er zijn nog geen schermutselingen geweest. Ik denk als zoiets in Nederland of de Verenigde Staten zou gebeuren dat er mensen zijn die hier misbruik van maken.

Daarnaast neem ik mij ook het petje af voor de Fransen die het voor touw nemen van de ellende wat de heer Kaddafi aanricht. En velen weten dat ik het toch iets minder hoog heb met de Fransen.

De gebeurtenissen hier in de Bay Area gaan langzaam, er is bijna geen werk en het is frustrerend. Gelukkig was ik al maanden geleden gevraagd of ik met vriend Brian een bier tasting op wilde zetten. Nadeel was dat het op St. Patricks Day was maar aan de andere kant ook weer leuk. In iedergeval was het een geslaagde avond met een mix van mensen.

Vanavond hebben Lenore en ik het er even van genomen om naar de Pyramid Brewery te gaan. Ze had een kortingsboekje met twee eten voor de prijs van één dus dat kwam goed uit. Het bier is redelijk te drinken dus ach wat kan er mis gaan. Het regent hier immers al paar dagen inclusief een flinke hagel bui. Beter kunnen we de dag dan ook niet doorkomen.

Update 0.30uur plaatselijke tijd
Anderhalf uur geleden schrikte wij op bij een grote klap, wij dachten dus dat de boom naast ons was omgevallen door de zware regenval. Maar nee een Eucaliptus boom van ruim 30meter viel aan de overkant op twee huizen. Mensen zijn oke maar toch, de mensen die niet het huis in kunnen hadden net hun slaapkamer verbouwd.

Oja de andere buren hebben naast de garage de twee auto's beschadigd.

Het weekend

Het weekend is al weer snel voorbij gegaan, ik heb maar eens een 40mm elektra pvc buis naar mijn schuur gegraven omdat het hoog nodig tijd wordt dat deze installateur het thuis ook goed doet. Vanmorgen voor de regenbui nogmaals een sleuf gegraven van de schuur naar de schutting zodat we in de toekomst alle mogelijkheden hebben elektra betreft.

Door het buitenwerk is het nieuws deels misgelopen al moet ik zeggen dat mijn buurman Ken met zijn Modern Survival Blog meer up to date is dan Reuters, BBC en zelfs de Nederlandse nieuws kanalen als wij het tenminste over Japan hebben.

Ken is al jaren in het Survival toestand, het hele huis is voorzien van de laatste snufjes mocht er een flinke aardbeving komen. Nadat hij werkeloos raakte is hij gaan bloggen en het werpt zijn vruchten af. Hij zit bovenop het nieuws en had voor de Japanse aardbeving reeds 5000 bezoekers per dag, een echte aanrader.

Have a nice day.

Aardbeving en meer

Afgelopen nacht werden we hier wakker gemaakt over het verschrikkelijke nieuws in Japan. De Japanse gemeenschap volgt het hier op de voet. Het eerste wat Amerikanen Media doet en er boven opspringen i.v.m. een eventuele Tsunami.

De lokale autoriteiten hebben mensen geëvacueerd aan de hele kust en we wachten eigenlijk op het eerste resultaat in Crescent City waar de eerste golven aan moeten komen. Mensen van de Bay Area zijn massaal de berg opgereden waardoor het verkeer op de top op de heuvel gewoon vast zit.

Echter het enige wat wij horen is dat er golven van 1.5meter in Alaska zijn gemeten en dat ligt duizenden kilometers noordelijker. Halfmoon Bay (+/- 70 km ten zuidelijk van San Francisco) meet dat het water lager wordt en dus een Tsunami op weg is.

Inmiddels is het metro verkeer onder Bay van Oakland naar San Francisco lam gelegd en dat betekend dat het woonwerk verkeer vandaag een puinhoop zal zijn.

Ondertussen valt het nieuws van een tiener die voor ”Fun” van de Golden Gate Bridge afsprong in het niet. De 17 jarige jongen sprong tijdens een school uitje wat de rest van de groep totaal in shock achterliet. Hij kwam relax uit het water en de surfers kregen de schrik van hun leven. Hij heeft alleen een lichte beschadigingde klaplong opgelopen.

Update 10.34 lokale tijd
Crescent City kreeg de grotere golven later dan verwacht.

7.23 uur -> 90 centimeter hoger dan normaal
8.23 uur -> 1.50 meter hoger.
9.23 uur -> 2.40meter hoger.

De schade aan de diverse havens is groot en het is nog niet over en zelfs onder de Golden Gate Bridge komen de golven de Bay in.

Vergeet niet een golf verplaats zich vanaf Japan met een snelheid van ruim 700 km/h dus de kracht is groot.

De Japanse weg ..

Het NL tripje is alweer voorbij, het is zeer snel gegaan in mijn opzicht en heb helaas niet iedereen kunnen bezoeken. De meet met familie en vrienden was waanzinnig, een volle bak waar ik gelukkig heel veel mensen heb kunnen zien. En zelfs niet eerder geziende aanhang lieten het niet afweten. Zoals Stephan die de vriend van mijn dochter Marloes is.

In de 10 dagen dat ik in Nederland was ben ik kris kras door Nederland gereden. Van Peete kind in Breda die al flink groeit tot aan een internationale meet in Amsterdam met mijn vrienden die over de hele wereld wonen.


Of wat dacht je van een meet met een kleine Nederlandse bierbrouwer die het zeker gaat maken, want eerlijk is eerlijk. Zijn biertjes waren goddelijk.

Naast dit alles kwam ik ook om zakelijke relaties op te zoeken om mee samen te werken en/of wat van te leren. En voordat je het weet heb je een halve dag een bureau in Den Helder tot je beschikking om werk af te handelen.

Als hekke sluiter was er natuurlijk de voetbalwedstrijd FC Twente – Vitesse waar ik met Edwin, Stephan en Vincent een leuke avond heb mogen beleven.


Naast dit alles wil ik mijn gastvrouw / heer (Anja en Edwin) bedanken voor alles wat ze voor mij deze weken hebben gedaan. Jullie zijn gewoon toppers. Ook een bedankje aan Gert en Henry die samen met Marc / Severine (van La Cucina) en Anja / Edwin mij aardig goed om de tuin hebben geleidt wat betreft “De Culinaire avond”

En natuurlijk niet te vergeten Marloes, Vincent en Stephan voor de leuke tijd die ik met jullie mocht hebben door brengen. Misschien leer ik ooit nog eens het spel Monopolie te winnen.

Komt ie dan

Het is woensdagmorgen en die lieve schat van mij is zo lief om mij tot ruim 9uur te laten liggen. Hellas jammer voormij dat ik al om 10uur de deur uit mag, in alle haast ben ik opeens mijn paspoort kwijt die net daarvoor nog op de kast lag. Dus de hele koffer uitgepakt, de rugtas voor de handbegage en de route door het huis gelopen waar ik de afgelopen 10 minuten ben geweest en wat blijkt. Yep het kleine rugtas heeft te veel ritsen.

Dan de controle bij het vliegveld, zou haast zeggen welke controle. Mocht via de oude procedure gewoon de terminal in lopen en dan ook benieuwd hoe dat straks in Frankfurt zal gaan als ik volgende week weer terug vlieg.

Vervolgens even aan de bar hangen voordat ik werkelijk als een van de laatste het vliegtuig in loop. Dat was mooi meegenomen want na 10 minuten reden we al van de gate en voordat ik er erg in had vlogen we al over de Bay.

De vlucht was goed, alleen weinig geslapen en dan nu in Frankfurt. Mijn gastheer en vrouw stonden in de file en heb even tijd om dit blogje te tikken.

Inmiddels in Enschede aangekomen en ben nu bezig om mij geestelijk voor te bereiden.

Respect

Het is zaterdagmorgen en bel nog even paar mensen in NL voordat ik richting Pleasanton rijdt om een paar klanten happy te maken. De eerste is mijn oude buurman die als vanouds dagelijks even wat op de Google talk zet en tevens een man waar ik altijd lol mee kon beleven en de laatste borrel van de dag mee kan drinken. De tweede een goede vriendin die ik heb leren kennen door een goede vriendin, helaas is deze laatste niet meer in ons midden maar weet nog steeds dagelijks haar vriendenkring bezig te houden.

Al rijdend in de auto gaat mijn gedachten verder ondergenot van een Go-Cup Peet's Coffee en de Black Eyed Pies licht op de achtergrond.
Respect was het niet dat mijn favoriete oom Henk en mijn vader dit mij bij hebben gebracht. Oom Henk werkte bij een grote bank en was die man die opkwam voor zijn personeel opkwam en lak had aan de hoge heren. Een geweldige man die te vroeg van ons is weg gegaan maar waar ik nog regelmatig aan terug denk.

Mijn vader leerde mij altijd dat iedereen een functie in deze maatschappij heeft, of je nu de Koningin bent of de schoonmaakster je hebt elkaar te respecteren.
In mijn dagelijkse omgang met klanten weet ik dit verdomd goed te gebruiken wat weer in klant vriendelijkheid afspiegelt. Natuurlijk komt dit ook door het samenspel met de kant en het plezier wat ik in mijn werk heb.

Zo reed ik vanmorgen langs een klant waar ik de vorige keer niets kon doen en vertelde haar om mij te bellen of te e-mailen als het weer gebeurde. Vandaag had ik de goede automaten voor de verdeelkast bij mij en heb ze omgewisseld. Vertelde haar om niets tegen mijn baas te vertellen aangezien ik haar niets in rekening wilde brengen, alles is al duur genoeg zij ik. “God Bless You” kreeg ik te horen en wat blijkt, de dame had al reeds een goed woordje voor mij gedaan.

Wat is het leven toch geweldig en dus kan ik het niet laten om de Wikipedia antwoord te geven.

Respect betekent aanzien, eerbied of waardering, die men heeft voor (of ontvangt van) iemand vanwege zijn kwaliteiten, prestaties of vaardigheden. Het woord betekent oorspronkelijk omzien naar, en vandaar rekening houden met.

Een woensdag update

Vanmorgen voor de klok van achten was het dan zover, na alle toffe berichten op Facebook en andere forums mocht ik mij melde in een gebouw in Oakland. Nadat ik de security met de X-ray was gepasseerd was het hups richting de 11 verdieping, snel nog even een toilet ronde en hups achter de computer waar ik de komende 5 uur mag zitten.

Het eerste examen was wetgeving, pff wat een heerlijke stof. In ieder geval fijn dat ik het afgelopen weekend de stof letterlijk in mijn hersenpan heb weten te stappen. Na twee uur drukte ik op de finish button van de computer en zie “YES you pasted” .

Na een kleine 10 minuten rust ben ik weer op mijn stoel gaan zitten, nu voor het elektra maar dit keer zonder code book. En ja dan vraag je soms af; Welke mensen verzinnen deze vragen toch. Maar ook dit keer kreeg ik het elfde antwoord toen ik de finish button aanklikte.

Inderdaad mensen ik ben geslaagd voor mijn Californische Installateurs examen. Ben 's middags meteen na een livescan store gegaan om mijn fingerprints richting instanties op te sturen. Nu is het de laatste dingentjes regelen zoals verzekering en mijn twee jaarlijkse bijdrage aan de Construction Board.

Dan meteen wat mensen afvragen, wat nu. Voorlopig blijf ik bij de huidige werkgever werken en zal langzaam proberen om meer werk voor mijzelf te krijgen.

5 Jaar en een paar dagen

Het maffe is dat als je een datum 11/1/11 ziet dan denk je lekker speciaal maar wat heb ik er nou mee. Achteraf blijkt dat ik hier al weer vijf jaar samen met mijn lieve schat woon, alleen lullig dat we er een dag later achter komen.

Het is ook de week dat de nieuwszenders hier non-stop over de akelige gebeurtenis in Tucson verslag deden. Tevens was het ook de meest rakende speech van onze President Obama die ik ooit heb gezien.

Ik zit overigens op dit moment in Sacramento om mijn installateurs examen voor te bereiden. Vandaag had ik wetgeving klas in de morgen en 'smiddags was het tijd voor zoveel vragen als je kon beantwoorden. Ik kwam uit op 270 vragen maar moet wel zeggen dat de stoom uit mijn oren kwamen (examen 100 vragen)

Nu even relaxen in de Marriot Residents ondergenot van een biertje en een bak Chinees die ik bij de Safeway heb gekocht en dan morgen hups weer richting school voor de praktijk voorbereidingen en eventuele extra tijd voor nogmaals de wetgeving.

Woensdag is het zover en ondanks dat ik moeite hebt met zoveel Engels leesvoer hoop ik toch dezelfde avond de champagne kurk te laten springen.
Ik zorg gewoon dat ik het nummer van Journey in mijn hoofd heb

Magere update

Ik heb na afgelopen weekend even geen puf om wat te schrijven. Natuurlijk zeg ik vaak dat er meer gekken rond lopen dan de terroristen die zicht Al--Qaeda noemen. Maar wat er nu afgelopen zateredag in Tucson Arizona gebeurde is gewoon van de zotte. Jon Stewart van Comedy Central heeft het vanavond mooi verwoord echter het is nog niet online.

Het aftellen is begonnen

Het einde van het jaar is in het zicht en dat is goed te merken, eindelijk kan ik mij in de auto fatsoenlijk door de Bay Area crossen. Niet verplicht voor 6.16 uur de toll booth paseren omrichting San Francisco heen te komen, nee het is relaxed.
Hier overigens geen last van sneeuw maar wel van veel water uit de lucht met ook onaangename temperaturen maar ook dat overleven we hier wel.

Dan de grootste succes van een Foodbank sponsor hier in de Bay Area is een verdomd goed lopende zaak. Een Medical Marijuana Dispensary (koffie shop) geeft voor elke 4 gedoneerde blikken met etenswaar een joint. En wat blijkt er zijn drie partijen die erg blij zijn 1.) De voedselbank krijgt nu voldoende eten om uit te delen. 2.) De MMD krijgt een goede naams bekendheid. 3.) De klant doneert en krijg er ook nog wat voor terug. Dat noem ik nog eens een “Win, Win situatie”.

Het laatste nieuwtje wat ik nog wil vertellen is dat deze jongen 19 januari 2011 eindelijk zijn Californische installateurs examen mag doen wat overigens uit twee examens bestaat. Een over de wet en een over de electra. Wordt vervolgt.
Allemaal een fijn uit einde en een succesvol / gezond 2011 gewenst.

Kerstmis

Het is voor mij al weer de zoveelste kerst in de States en ik begin er aardig aan te wennen, misschien is het ook gewoon makkelijker dat men hier maar één kerstdag heeft. Op kerstavond een flesje wijn los getrokken, de left-overs uit de koelkast gehaald en opgewarmd en StarTrek gekeken.

Nu lekker in de pyjamaa hangen, proberen de Top2000 aan te zetten en na een uur klooien je verrekte HP laptop een system restore doen aangezien dit het enige apparaat in huis is wat de radio niet slikt. Dus mijn mobiele telefoon zal deze week overuren draaien met al de fraaie nummers en zo kom ik de week wel door ondanks mijn werk.

Vanmiddag richting schoonouders om samen met hen en vrienden de kerstdag door te brengen. We hebben Erika gecharterd om de BOB te zijn aangezien ik niet met drank op achter het stuur wil zitten. Sinds afgelopen woensdag zijn er overal alcohol controles en zelfs politici worden niet gespaard.

Ik wens iedereen nogmaals fijne kerstdagen en een voorspoedig 2011.

Natte dagen ipv een witte kerst

Hier in de San Francisco Bay Area is het weer eens flink pet wat het weer betreft deze week. Na een paar dagen rust is het weer raak, regen, regen en nog eens regen. Dat weerhoud de mensen overigens niet om te shoppen. Het is dan ook bijna vechten voor een parkeerplaatsje als je ten minste dichtbij je favoriete winkel wil parkeren.

Naast dit alles zijn de kerstborrels weer in volle gang en mogen wij straks dan ook even na de buurtjes om even lekker bij te kletsen.

Het werk begint steeds leuker te worden nu de baas een beetje normaal begint te doen. Heb zelfs al aangekondigd dat ik in februari naar NL ga maar kreeg direct de vraag of ik aub wel voor hen wil blijven werken.

Dan positief uit Washington; Don’t ask, don’t tell is ondanks felle protesten bijna van de baan. Toch nog eens iets positiefs aan het eind van het jaar voor al die duizenden mensen die het land dienen en voor hun geaardheid mogen uitkomen.

Definitieve datum

Beste lezers hier gaat het leventje zijn gangetje, ik werk nog steeds bij hetzelfde bedrijf en tot nu toe gaat het redelijk goed. Men is uiterst tevreden over de werkzaamheden dus dat is een plus punt.

Echter heb hen nog niet verteld dat ik van 3 februari t/m 12 februari in Nederland ben. Deels zal het voor zakelijke bezoeken zijn en daarnaast de gebruikelijke vrienden en familie. Voor de mensen rondom Enschede heb ik wel de vraag om mij even te e-mailen aangezien ik zoveel mogelijk mensen in een keer wil zien. Op vrijdag 4 februari heb ik een grote tafel bij een restaurant in Enschede gereserveerd en hoop net zoals 4 jaar geleden een leuke avond te hebben. Ik heb reeds uitnodigingen weg gestuurd maar weet zeker dat ik een stel mensen vergeten ben, vandaar.

Nog drie weken en dan staan we alweer met beide voeten in het nieuwe jaar, ik wens iedereen dan ook vanaf deze kant fijne kerstdagen en gezond / liefdevol Nieuwjaar toe.

Snert weer en meer.

Het grappige is dat ik tijdens een week vol ideeën zit wat ik allemaal in de Blog wil schrijven maar als je dan voor het toetsenbord zit dan is het ineens weg. Maar goed zoals ik al eerder heb geschreven ben ik nu een paar weken bij een werkgever werkzaam als elektricien. Een niet al te vriendelijk overkomene man en vandaar dat ik mij deze weken lekker op de achtergrond hield en gewoon mijn werk deed.

Daar kwam echter verandering in toen ik afgelopen maandag een dagje service calls moest overnemen. Het werd namelijk al snel de hele week en kon meteen de missers opknappen van de ander collega. Dus kreeg ik al snel de vraag; Wat vind jij ervan als ik jouw in vervolg inzet voor deze klussen. Heb de beste man gezegd dat ik er tot zekere hoogte geen problemen mee heb dus we zullen zien wat de zeker hoogte is.

Dan de weersverwachtingen, die zijn op het moment echt Hollands, flinke regenbuien en zelfs onweer. Dat laatste is hier sinds mijn tijd nog maar 3 keer voorgekomen. Het grappige van de regen is dat als het gebeurd er maar een paar domme mensen zijn die niet in het verkeer anticiperen met het gevolg dat de rest ook de klos zijn. Dit gebeurde dan ook vrijdag in de hele Bay Area waaronder mijn 30 mijl rit naar huis. Mijn maatje Brian die langs zou komen was op dat moment ook werkzaam in hetzelfde gebied en dus ben ik van de snelweg afgedraaid en zijn lekker in de kroeg gaan zitten totdat het grootste drama over was.

Een ding is zeker, het is goed voor het ski seizoen aangezien de Resorts hier aanstaande donderdag (Thanks Giving) open gaan.

Een draai in de politiek

Jullie hebben het waarschijnlijk afgelopen week op het nieuws kunnen zien dat het in het land een flinke omdraai is gekomen wat politiek betreft. Nou zie ik hoofdzakelijk alleen het nieuws van Californië en kan je vertellen dat het eindelijk eens gerechtigheid is. Meg Whitman heeft maar liefst een jaar lang spotjes uitgezonden waar ze zelfs maar liefst 145 miljoen dollar aan eigen vermogen heeft ingestopt en toch is ze het niet geworden. Een mooie opsteker voor Jerry Brown die ooit al eens de jongenste Gouverneur was en nu dus de oudste. Dit keer hebben we dan ook een Democraat aan het hoofd echter ik blijf het twee partijen systeem maar vreemd vinden.

Dan het werk, ja Paul werkt weer als electrician en heb het met beide handen aangepakt. Ik heb aardige collega's maar daar blijft het bij. De baas is op het eerste gezicht een correcte vent, echter ik werd al gewaarschuwd dat hij raar uit de hoek kan komen en inderdaad. Afgelopen maandag kwam hij op de bouw en dacht; Kerel als je het nou iets anders brengt dan kun je een heel mooi gezond bedrijf hebben.
Maar goed ik moet natuurlijk niet zeiken want ik heb na 5 maanden nu een baan en zit een stuk beter in mijn vel plus de pondjes vliegen er vanaf.

Ondertussen kan deze jongen niet stil blijven zitten en heeft weer een lijntje richting NL open staan. Inderdaad in de avond uurtjes werk ik wat extra uurtjes om weer wat meer stabiliteit te krijgen en wat is het dan mooier om werk te doen wat je ook leuk vindt.

En naast dit alles wil ik ook weer eens wat gaan lezen, De Prooi is net via bol.com aangekomen dus hoef mij niet te vervelen.

Van comedy tot real live

Een paar maanden geleden begon Jon Stewart en Stephen Colbert iets enorm te organiseren. Beide hebben een dagelijkse show op Comedy Central en hebben een grote aanhang, de rest van de zenders hebben namelijk gecensureerd nieuws. In sanity (in gezondheid) was de naam van het event met als locatie het park voor het Capitol in Washington. Velen journalisten kregen opdracht van hun baas om er niet aanwezig te zijn en ze hoopten op een grote afgang van John en Stephen.

De organisatie mikte op 60.000 mensen en hadden voor de zekerheid mobiele toilet gelegenheden voor 150.000 mensen geregeld. De opkomst was maar liefst 250.000 mensen die mochten genieten van diverse artiesten maar ook een verdomd goed woord van Jon Stewart.

Jon Stewart - Moment of Sincerity - Rally to Restore Sanity and/or Fear - Video Clip | Comedy Central

Onze president had dit volgens mij goed aan zien komen en had als eerste president deze week een interview bij Stewart. Met als een reden, mensen ga stemmen.

Zelf heb ik het event niet live kunnen volgen laat staan de voetbal topper PSV tegen FC Twente. Nee ik zat met 6 andere Nederlanders op de fiets waaronder de consul. Een gezellige groep die maandelijks een fiets rit van 40 mijl maken ergens in de bergen van de San Francisco Bay Area. Deze jongen ging weer op een oude mountain bike fietsen maar is er uit, een andere fiets moet er zeker komen die het een stuk makkelijker maakt om de verrekte route te kunnen fietsen. Het mocht echte de pret niet drukken al had er halve wegen iets minder regen mogen vallen. Zeiknat kwamen we weer bij de auto en ik mocht zelfs vandaag genieten van een lekkere verkoudheid.

Als naast dit alles dan ook onze 17 jarige geadopteerde kat Drizzle komt te overlijden dan is het even slikken. Een ding is zeker, de schat heeft een mooi leven gehad.

Hurricane Richard en meer

Hurricane Richard en meer

De meeste mensen zal het in Nederland ontgaan zijn echter Belize heeft gisteren bezoek gehad van Hurricane Richard die vanaf de Atlantische Oceaan langzaam op Belize afkwam. Gisteren middag denderde het geweld af op Belize City af om vervolgens via Belmopan en het westen het land weer te verlaten.

De schade is nog niet helemaal bekend echter de stroom is in grote delen van de stad / land eraf waar Richard even de boel aan kwam vegen. En wat is het dan fijn dat het weer LoveFM was die non-stop in de lucht was om de mensen te informeren en zo nodig de informatie door te spelen richting de overheid.

Onze correspondent Tony heeft het volgende verslag gemaakt.
Toen Tropical Storm Richard richting Belize kwam en voorspeld was dat het een Hurricane 1 zou worden voordat het aan land zou gaan waren we, zoals bij eerder dreigingen, er weer van overtuigd dat Richard of naar het noorden of naar het zuiden zou gaan, maar niet naar Belize City.
Maar zondag 24 october om ca 3 uur was het duidelijk ..Richard zou direct over Belize City gaan. Om vijf uur  begonnen de palmbomen onvriendelijk te wuiven en kwamen de tropische buien steeds vaker en werden steeds harder. Om half zeven, toen Richard aan land kwam met een wind van 106 miles per uur duurde het het maar een paar minuten of heel Belize zat in het donker. De wind beukte op de muren met een angtsaanjagend geluid. Het was een zeer vreemde ervaring zoiets mee te maken. En dit  duurde uren. Om 9 uur werd het minder maar het duurde to 12 uur totdat het weer rustig was.
Er schijnt een miljoenen schade te zijn. Heel wat houten huizen bestaan niet meer. Hoogspanning leidingen gebroken,  electriciteits palen gebroken, bomen lagen over de highways, etc.etc.  Op het werk had ik maandag om 2 uur weer spanning. Wanneer er thuis weer power is … afwachten.
Een ding is zeker. Ik blijf niet meer thuis al er weer eens Hurricane richting Belize City komt.         

Zover mijn informatie bekend is er geen schade in Hopkins Village, ten zuiden van Hopkins en Cayo. Bij een mogelijk update zal ik deze blog veranderen.

Hier in de States gaat het leven van de werkeloos electrieker gewoon verder. Ik heb na maanden weer een echt sollicitatie gesprek gehad echter moet even afwachten wat de overige kandidaten doen. Ik heb niet hoog van de toren zitten blazen hoe goed deze jongen is, daar integen heb ik juist de man tijd gegeven om door de Nederlandse diploma's en certificaten te kijken. Dit word vervolgd met een hele snelle update, tijdens deze posting werd ik gebeld of ik morgen kan en wil beginnen. YES een eerste fatsoenlijke werkdag na ruim een half jaar.

Met frisse moed

Na een depri weekje achter de rug te hebben is het weer tijd om de draad op te pakken. De vrijdag stond voor mij in het motto; “Blik op oneindig en 's avonds de vrouw verwennen”. Naast de dagelijkse sleur had ik het huis maar eens op de kop gezet, een echte Hollandse Pot klaar gemaakt, een fris bloemetje voor mijn lieve schat en de Hot Tub op “HOT' gezet.

Ik had immer toch niet de Pneu om twee sollicitatie brieven de deur uit te doen, die konden wel tot de zaterdag wachten. Daar integen heb ik wel alle brieven met werkervaring klaar van twee aannemers en een uit Nederland. Deze heb ik namelijk nodig als ik voor een Contractor examen op wil gaan en kunnen straks op de bus.



Lenore laat mij haar oude lagere school zien.

Zaterdag en Zondag stond grotendeels in het teken van de Oxford Elementry School Reünie. De school bestaat 100 jaar en daar waren activiteiten en dus mocht ik als eega haar begeleiden.

In de namiddag nog even naar “The Spirit of Life” festival, Berkeley heeft namelijk een jaarlijks event in de Gourmet Getto. Dus het was even slenteren langs de kraampjes met van alles en nog wat.

Thuisgekomen was het tijd om even met Billy te lopen voordat de Phillies en de Giants op TV kwamen. De twee teams spelen in de play-off honkbal waar de winnaars van Oost en West tegen elkaar strijden als landskampioen.

Op na de maandag en dat betekend voor mij hups na mijn bed toe.

Nog steeds zoekende …

De wereld blijft af en toe toch een grote raadsel. De een is zoekende naar de perfecte partner, weer een die voor zijn eigen gezondheidszorg vecht terwijl een totaal ander iemand gewoon een vaste baan zoekt. Denk dat ik in de laatste categorie val met diverse mensen rondom mij heen.

Na maanden piekeren, Cv's de deur uit sturen en de Honey Do list af te werken ga ik toch mij zelf soms afvragen. Wat is er toch GVD aan de hand, ben ik dan toch niet zo goed in mijn vak (terwijl mensen mij altijd de hemel in prijsde) of moet ik totaal gewoon wat anders gaan doen.

Natuurlijk weet ik dat in een recessie bedrijven rare dingen doen en de duurdere werknemers buiten de deur houden om zo de kosten laag te houden en de aandeelhouders blij te maken.

Of is het toch gewoon het land waar ik in woon, al de jaren in Nederland geen problemen gehad. Ging er iemand weg bij het bedrijf dan houdt je gewoon nog contact met je oud collega. Wel kan je vertellen dat ik en anderen expat mensen er totaal anders over denken en zijn verdomd teleurgesteld in de mensheid.

Mede dankzij de leuke vrouw en vrienden die ik heb dat ik de moed er nog wel in heb, al zakt die moed vaak regelrecht in de loodzware schoenen.

Begon ik vorig jaar eindelijk weer eens van Kerstmis te genieten, nu ben ik weer terug bij af. Halloween is nog eens niet geweest en de winkels liggen weer vol met Kerst versiersel. Van mij mag de Kerst dan ook dit jaar regelrecht de ijskast in BAH.

Even een fietstochtje

Vorige maand werd ik uitgenodigd door een stel Nederlanders om te komen fietsen, liet het toen afweten en kwam alleen voor de potluck met die lieve schat van mij. Die middag had ik ze toegezegd dat ik de volgende keer mee zou doen want het plan is om elke keer een andere stuk van de bay te bezoeken.

Dit keer was het in de Santa Cruz Mountains net iets ten westen van Sillicon Valley. Vanaf Alice Restaurant startend de berg iets op en dan een afdaling naar de kust. Na een korte stop was het tijd om 12 kilometer terug te rijden. Via Highway 84 namen we al snel een zijstraat met de naam Alpine road. En inderdaad door de prachtige bossen was het kreunen en steunend 400 meter omhoog. Als Andre Hazes op mijn Mp3 player stond dan had ik “Bloed, zweet en tranen” op de replay kunnen zetten.

Echter dankzij de motivatie van de mensen om je heen die dit wekenlijks doen en af en toe een stop maakte om een prachtig plaatje op hen blackberry te schieten was het ook weer te doen. Aangekomen op de 400 meter stond een lunch te wachten en hadden we een uurtje tijd om bij te komen.

Daarna was het tijd voor de laatste grote klim, nogmaals 300 meter omhoog met een prachtig uitzicht vanaf Skyline Boulevard op de Bay en de Pacific. En ja als je naar bovengaat mag je ook weer naar benenden, zonder te trappen snelheden werden bereikt van 50 kilometer per uur.


En nu maar hopen dat ik volgende keer een aluminium frame onder mijn kont mag hebben ipv het stalen ros. Over anderhalve maand is er weer een tocht echter dan een thuis wedstrijd in mijn omgeving.

De bier leverancier aan het einde van de tocht.

Dan nog even terugkomend op het verhaal van de doodstraf hier in California, deze is verplaatst naar begin volgend jaar.

Blijft het bij uitstel van …

Californie is er maar druk mee om de omstreden doodstraf weer naar voren te schuiven. Meneer Arnie heeft een paar jaar geleden een omstreden dodencel laten bouwen zonder de juiste bouwvergunningen op het terrein van San Quentin gevangenis.

Toen men daar achter kwam was de deur op slot en dan zijn we nu beland bij de fabrikant Hospira van de injectie. Deze hebben er helemaal geen zin in om hun sodium thiopental te laten gebruiken voor de doodstraf en zeggen nu dat de nieuwe levering van het product pas begin volgend jaar geleverd kan worden. Dat komt mooi uit want Arnie is in Januari uit zijn positie als Govenator.

Dus tot die tijd wil de Staat nu eerst een anesthesia gebruiken voordat ze de oude fatale drug gaan toevoegen. We zullen zien wat het gerechtshof bepaald en of meneer Brown rond 21.00uur plaatselijke tijd zijn leven bespaard blijft.
En natuurlijk praten we de daad van deze dader absoluut niet goed.

Burney ....

Een iets sneller blog dan normal maar dat kan ook als je even in de natuur bent. Vanuit Portland zijn we over de provinciale wegen naar Burney Falls gereden. Lenore’s favoriete campground waar ze elk jaar wel een paar dagen wilt zijn. Dus we zijn weer aan het kramperen maar dan wel met douches waar je U tegen zegt.

Je waant jezelf hier in de bos rijke omgeving tussen Shasta en Lassen National Park met prachtige watervallen. De waterval gelegen hier bij de entree van de campground is Burney maar een 20 mijl verderop zijn een aantal watervallen in de Mc Cloud River.



Ondergenot van een Oregon Biertje en een stukje kaas zit ik nog even te genieten voordat we morgen naar huis rijden en weer in het normale ritme kunnen komen.

Gewoon een update

Afgelopen week zou ik een blog schrijven over 09-09-2010, de dag dat Vincent 16 jaar werd en de tragedie die op die dag in San Bruno (Ten westen van San Francisco In’t Airport) gebeurde.Hoef hier weinig meer over te vertellen aangezien RTL nieuws en andere er al aandacht hebben besteed.

Het is deze week dat wij (Lenore en ik exclusief Billy) naar Oregon zijn gereden om een week met onze vrienden (de Tiptons) vakantie te vieren. We zouden deze keer naar Washington State gaan wat een fraaie natuur heeft maar oh zo regenachtig als Nederland kan zijn. Dus via internet kwam het er snel uit dat onze eerste bestemming Mt. Reinier maandag t/m woensdag qua weer redelijk tot goed zou zijn.

En inderdaad we hadden prachtig weer en deden twee grote hikes aan beide zijde van de berg alleen hebben wij helaas geen beren gezien zoals andere hikers.

De woensdag was one dag om de tent op te pakken en om een vakantiehuisje van de Tiptons broer te bezoeken wat op een andere halve uur van Seatle ligt maar ook deelfede tijd van het Olympia National Park. Onderweg stopten wijn in Gig Habor wat een fraai stadje is maar ook een geweldige Micro Brewery heeft die op dat moment dicht wat betreft hun tasting room. Echter brutaal als Hollanders zijn belde ik op en kreeg Travis de Master Brewer aan de lijn. Ik vertelde hem dat wij maar paar uur in de stad waren en op doorreis en zei; Weet je het adres dan kom langs over een uur.
Vriend Rick ( Bier liefhebber 1e klas) en ik moesten even zoeken maar we vonden het en stonden in de “7 Seas Brewery” onze growlers (2 liter flessen) te vullen met overheerlijk bier. De reden dat ze ons bezoek niet hadden geweigerd was mijn “Dutch Accent”, geweldig. We waren blij met het bier want ondanks dat ons vakantie verblijf van 2 nachten bleken al snel in het water te vallen, wat ons niet weerhouden van het zwemmen in het meer.

Donderdag was het nog regenachtig en we besloten met de veerpont naar Seatle te gaan. Eerste stop in Seatle was de Elliot Bay Brewpub voor lunch, eten was goed maar bier was beneden onze standarden. Vervolgens naar de Public Market waar ik verrast was over de lange overkapte markt met veel Aziaten die prachtige boeketten met bloemen verkochten. Iets verderop vond ik een Uli’s Stube met jawel “Hela Curry Ketchup”. De dame achter de counter begon met mij te flirten toen zij mijn accent hoorde en ik interesse had voor de Curry. Mmmm de tattoo op haar arm zei “ Lucky” en zou voelde ik het ook.

Nog geen 50 meter verder op zien Rick en ik een Mast ton van “Pikes Brewery” uit de vloer steken, wij namen samen een tasting samples van 6 kleine biertaste glaasjes en het bier was al een stuk beter dan voor heen maar weer niet de jump wat wij hadden van de 7 Seas.

Teruglopend naar de auto was het nog even stoppemm bij een Duitse zaak waar “Lucky” mij over verteldde en natuurlijk kon ik het niet laten om wat Nederlands en Duitse lekkernijen te kopen.

Tijdens onze terugreis met een lekkere regen bui stopte we nog even bij QFC om wat bier te kopen. Wat Gluten vrij bier aangezien een goede vriendin het heeft en er op na zoek is. De New Grist en de Red Bridge (beide Gluten vrij en de laatste zelfs van Budweiser HELP) waren niet goed. Over op de Silver City Brewery met Hefeweizen en WhoopPass Double IPA die Rick had gekocht. Wat blijkt we zij strond verwend qua smaak en dus ook deze komen niet door de test.

Dus over op de laatste bier van de avond, Boulevard Brewing Company uit Kansas City, Missouri. De Bourbon Barrel Quad heeft maar 11247 andere bier flessen. Het is een stuk beter maar nog zeker niet uitmuntend voor de bier wat ik in Portland en/of thuis heb mogen proeven. Bah wat heb ik toch een zaai leven.

September is in zicht …

De maand is al weer bijna voorbij, de werkzaamheden aan de man cave gaan verder en dit geld ook voor de sollicitatie emails. Het is en blijft zwaar klote in de economie waar we allen in verkeren echter voormij begint de tijd toch wel te dringen. Je krijgt namelijk maar een maximaal aantal weken een uitkering en dan is het over en uit. Vandaar dat de cijfers van de VS gewoon een grote wassen neus is.

Dit is dan ook van de redenen dat ik mij maar hebt aangemeld voor een electrical contractor license, dit betekend een maand thuis studeren en dan vervolgens 2 dagen school voordat je het examen krijgt. Moet zeggen dat ik er niet om sta te springen maar nood breekt wet, ik ben nog steeds die jongen die graag elke twee weken of maand een vast salaris krijgt. Want overal ter wereld is het zelfde, je moet vaak achter het geld aanvangen.

Schreef ik van de week dat wij Vincent missen, nou dit geld ook voor de hond. Hij mist zijn vriend die elke dag wel tijd maakt voor een spelletje of voor het samen slapen op een kamer.

Het word rustig

De zes weken zijn toch wel aardig snel voorbij gegaan als ik het over het bezoek van Vincent hebt. Vanmiddag ophet vliegveld bij de Burger Joint was het de laatste Cheeseburger voor de komende maanden en ook meteen een van de slechtste. In iedergeval hebben wij nog even een 12 inch broodje bij SubWay gehaald aangezien hij het eten in het vliegtuig niet te eten vond.

We zullen hem beide flink missen want we hebben donders veel lolmet hem gehad, en dat ondanks dat we niet te veel uitstapjes konden doen. Het is niet alleen mijn zoon, het is gewoon een toppertje die de komende weken iedereen zal lastig vallen met; “How are YOU doingggg?”

Man Cave

Zo zit je al maanden al tegen het opruimen van je schuur aan te kijken en zo krijg je op eens het idee om jezelf toch maar eens een trap onder je kont te geven.
Een paar weken geleden had Vincent mij al geholpen om de gips wanden af te maken en nu had ik gisteren een schoonmaak woede dankzij de buurvrouw.

Zij had wat kastjes in de weg staan die precies aan een lange zijde zou kunnen worden geplaatst. Echter voordat ik het weet stond het voor mij deur en moest ik aan de slag, geen tijd om een vinyl vloertje er in te gooien, maar wel de kastjes. Denk dan ook maar dat de bewuste Man Cave mijn toekomstig kantoorje wordt.

Het begin is er, nu nog een likje verf op de wanden, het vinyl vloertje, een data lijntje vanaf het huis en natuurlijk een desk maken. Bij voldoende resultaat zal ik de komende weken wat foto's plaatsen.

Het land van ....

Amerika is inderdaad het land van de onbegrensde mogelijkheden en overal is wel een markt voor. En ben dan ook al weken wachtende hier op de belastingdienst wat betreft een LLC achter de nieuw startende toko te zetten zodat men niet je huis en dergelijk kunnen afnemen. Echter een verdomd onduidelijke brief van de desbetreffende instantie kwamen we er vanmorgen achter dat je dit gewoon bij de Secretary of State in je eigen staat moet aanvragen. Makkelijker kunnen we het niet maken duh.

Natuurlijk blijf ik natuurlijk uitkijken naar een steady job maar tot die tijd oog kleppen op en gaan met die banaan.

En aangezien ik wachtende ben heb ik nu nog steeds lekker de tijd om met Vincent van alles te doen en natuurlijk de familie reunie van Lenore's moeder en haar drie broers en diens kinderen. Erg gezellig want zo zit je een dagje de toerist in San Francisco uit te hangen en dan weer in een luxe tourbus richting Napa.

Zo zie je maar weer dat je dan ook geen tijd hebt voor je eigen bier produkt te maken.

Wat voor een rot smoes

Welke smoes zal ik nu eens verzinnen waarom de blog niet is bijgehouden. Mmm Vincent bevind zich vaak achter mijn laptop of we zijn te druk om hamburgers te testen.

Dat laatste zit wel een kern van waarheid in want hij (Vincent) kan op dit moment bijna zijn top 10 samenstellen. Maar toch hebben we dan tijd om de wedstrijd van ons clubje via een P2P programma te volgen en vervolgens op het TV scherm te zetten.
Jammer alleen dat ze niet konden scoren.

Afgelopen weekend kregen we bezoek van Couchsurfers uit Calgary, een online vriendin die met haar hele familie 2 nachten bleven slapen. Een dolle boel en zelfs Vincent vond het erg gezellig met zijn leeftijd genootje.


Natuurlijk hoorde een gezamenlijk naar San Francisco er ook bij.
Naast dit alles hadden we gelukkig nog wel even tijd om een dagje Lake Tahoe te gaan en de Truckee River met een rubberboot af te zakken. Achteraf bleek dat we gewoon Billy (onze hond) mee hadden kunnen nemen en dat was toch wel jammer.